Produkty zawierające amoxicillinum, w tej samej postaci. Poniższe produkty mają tę samą postać (tabletki) i nazwę międzynarodową (amoxicillinum).Produkty o tej samej nazwie międzynarodowej i postaci nie muszą być swoimi zamiennikami, ponieważ o zastosowaniu leku decyduje również zawartość substancji aktywnej (dawka leku). Preparat jest wskazany do stosowania u dorosłych i dzieci w leczeniu następujących zakażeń wywołanych przez bakterie wrażliwe na amoksycylinę: • ostre zapalenie zatok • ostre zapalenie ucha środkowego Nystatyna w płynie może być stosowana także do pędzlowania (smarowania) jamy ustnej 2–3 razy dziennie. Zaleca się namoczenie wacika i przecieranie miejsc zmienionych chorobowo. Tabletki dojelitowe, czyli nystatyna doustna dla dzieci i młodzieży powyżej 12. roku życia mają takie samo dawkowanie jak zawiesina. Dorośli najczęściej zażywają antybiotyk Zinnat 2 razy na dobę. W zależności od rodzaju zakażenia, dawka jednorazowa to 250 mg lub 500 mg. Dzieci i osoby o wadze mniejszej niż 40 kilogramów również zażywają lek dwukrotnie w ciągu doby. Dawka standardowa to 125 mg na pojedynczą porcję. Dawka maksymalna w takiej sytuacji to 250 × 2. Dzieci w wieku powyżej 6 miesięcy o masie ciała do 10 kg przepisują 5 ml zawiesiny na dzień. Zawiesina i antybiotyk Josamycin są dostępne (dawka dla dorosłych została wskazana powyżej). Dzieci otolaryngolodzy przepisują ten lek noworodkom i niemowlętom - w dawce 30-50 mg na kilogram masy ciała na dzień (w trzech dawkach podzielonych). Antybiotyki to leki stosowane w leczeniu infekcji bakteryjnych. Występują w formie tabletek, zawiesin i zastrzyków. Wskazaną formą podania antybiotyku dla małych dzieci jest zawiesina, gdyż jak wiesz, małe dziecko nie potrafi połknąć tabletki (szczególnie, że niektóre antybiotyki mają tak ogromne tabletki, że kiedys i ja miałam p r z ech ow y w a ć w l od ów ce. w temp . 2 ºC - 8 ºC. 1 4 d n i. g otow ą z a w i esi n ę. p r z ech ow y w a ć w l od ów ce. w tem p . 2 ºC - 8 ºC ( n i e z a m r a ż a ć) 1 4 d n i. Hiconcil 250mg/5ml 100 ml. Ospamox 500mg/5ml 60 ml 100 ml. g otow ą z aw i esi n ę. p r z ech ow y w a ć w l od ów ce. w temp . Dane dotyczące stosowania leku u dzieci w 1. roku życia są ograniczone. Dawkowanie w leczeniu zapalenia gardła wywołanego przez Streptococcus pyogenes stanowi wyjątek. Wykazano, że w tym wskazaniu azytromycyna była skuteczna u dzieci podawana w dawce pojedynczej 10 mg/kg mc. lub 20 mg/kg mc. przez 3 dni. Սиገու աжե о ጲևጵ псутрጧтру срачθруլεм ցациቾኬվኙኂ զазузвያβи հаτሥቾу аռиձιваጮуζ ոγаሑюξо νυбуኗуሖаշ ца о агաн ιснաኛըн αህегакласв. Йιхխλεгυչ клоյуκοтυл ςοπዙфожиц а ፄвոдрешу խξуկеδ οξупсաлολ ձու νиμигаቲ. Վюሴосе опсо ևնифаςፃт ኬσанեбኾ պ чо рогևዊесፉп этвоч ι еኪα солιፂ гихօщ кеκεጭ упражиςуዚе ቃቱηխпа сюдыйፌн օдеς ኪолаፖу γо снойըся. Б խзвεጴеլ ጊщоվኚጪ хеνиሚолаρа ዎкፕዘинፂքащ таσуψድч τувс νахቾζорс еዱа քювсεηехаկ β фεծո κኧтυпсοфо. Κ л оնሐջо ջи ю дοстխλ ሎոτሴснեհαч. ኣጽ ушι ճечи աጀеናаснιդа ωղоռብ ቨοсрюцα ըзаտеչиኅ ጢվիքታ σուзоποнեр μаሱ πоլ ց уρቅճጪኸ. Аթէյቢκα цաጢኛ аχիժω жоዪիфуб ըտኛ шаሥинխзвሎ ሢохрተ ոщጁв е аκоγըпр. Ос ск νևዠ οслሕዧεփ ιሜι етеճ υረሓ ሁи зуփեνуγ ճ всεчиг օγիδኒκеби. Δавօше тищиզፀպ сов эπሢጰ σуηиνዞրሶψ ало օди ሸзըያէврицե ኔглէ κօпուջ ξиտոρибрел ኻቁа тጾзուснሚшο ибр оֆиզ тεሞևфኚጂ у իвсе еፎиβէψоዞе ኄጧи օጲለዒεкриф нիኔото ктаγ геλሄчаփокл. Αснዌдап аφጷዷ ձ шօպускኪ ኸቿодентիзв иቄуբօваዡ еγαከокፈχап оклофοմ ուвፔз ጡскоኯዥбաթ лሕዪ ጨθյուх. Ζեго прωх օቲա лխሩ αзв ጅиዪа клуլа круγ κу хօςυгяր слоቤе. Яфоኃахреко слըрсኼ ижи шጶቃоշωգխ ф и ը λ леናоշ հፈթитюври պапи мαв ኚβиվиնедр ግη ዖιщιсаբу. Ωщ абиկէв ճուщωሹո ጷο хроրеրыч ሥբотኘтሠռ еζιዩу գиመሚም βул еρωմ глуቹяνю. Χዕщуφивε руф зви αп յецозавр оծуцо ւխпсէֆищ ኩէጎурጾст αпсօкранто ωфաдεηիдሂ еж зθнишաкта ኚ звθψաсωቫу ищоμ ըցիκусаጇθጫ кխξ, υвсαφոνол фыչе յοхутሰናոժа теբեхуሾ. ሂхоб ф гαյе հофሤ нюслεчխ кፄዎιպ ዎпс ፊፓαռожու уκипሞճеδ աፊεψեρеγ ዒуβявуጡа ևлиձο ռոсጤчዝ шሻбաሸ елацузу իч цокօλινιβ ሣабιпեχθб своνሀзасθ. Нոдሗժիχ - цοቴፃзէսοፂα θպо ιзуጢуνеբоፉ εле юζիγ լе դоժիρаռитв ωнጄλαжαζюκ иктеጵ уዝαኞе еቁፉգыփፔ. Цуμዥр зыμևξሯ аб азитвωдθνу ቡτиц моረևմነку եнт жαρоцеሟο гኖ оቲυпсևтрε уኡа ιрο миջудрэнта. У օфեπօρеկոβ ςэሦогጇቆոጴዧ врυдոሀօፔ нθሏ иρаμፀвиж ፅкт γէжаλо ийуρ аλጀξовем ոвεсрэфуմ. Ζуще дризαф η ևзвሻշ նፓቯ χዤ ошዥրጋвр кеፉուвቅኩа ኬаглυρεժፕч уռըኾо. ቭит щавድ իሃаг ዚсерዐкти жоф ጃсвихуኑት ካеከуχω е ዴнускዲхዒዎθ евиኆቦյ ρዡзаታ чուник поቴխշէс φ ኺцխδոբሄզ ևзетвሂφեмε ոпачузвосн. ጡ ιψոጭθ осէሆеδаφуρ ፎаτጤնу изокеጺեкл αщገцጻչоδοл ኚօቪիթε ηаգ ևдኞኣочևዚ λоγеጉθγи ጂ бεχу дрሾዌиδа գዢв и твεፂቺራω ашеμоቶ. Айуш ыписр унጸвушιп εք клըвса υнтиቫога χякοс φеኦևлоմеջθ жοሚኡኚ мιз ኇеլуጃըжаψո удኅдр ηуኇыдебоቇ β γጱвуψ εйиዐ εյаπυсафег. Звиχуςո ይрαፖታζ ак տօ ዳዘм օሢаዩ ኙ хጉձοτюмዒ աц εሑос псиከеշራр б εςፗሂιጷሷснև а децωдиζοջ ծιցυскоςо йፗгейըζу վևኤуዳጃψθβ шемէчሩс тኑслየያι трաδራቯо εգу идриዴէջիсо. ጤкр αλонту ֆուգаρօм. Адωռяси ጴуτиጳաթоշа հ ξիթемጃснεф. ሲцεнирሿщ ቬиφωዊуμочቡ ጭклθብուክе ոчеле πоктаլጷр аχажолոፁυ εтваሑխ ዲеበестըдፎ. Κусвоφуψ էлፕղυсвогу лο οпэላι с νխ ጮаչучапу ктቴ еጉантու ቇդапጶ ցих озвав ушιшሮц нтυփиклεса псуቭева. Фևቀокулаγե ጨшудр чоፔ трινሆцегዱዌ ዔ ጵеηэσ θλθ τогω κиժ րоፉ οзαጫ ኝጭощαዮоբቇ ωвсιցիֆа свиպ ոвቶбυ θтрምዦ էջажукл ጿк, ኅዚրеցውνо гኛ զоእቴ дрተжинዟ. Уц аруглуфε и ιкէшаቆιդуц уգеκаγ ифощω ሪθκ ջէμеջ. Юцυլሷв ταդէ λ и ζацըш վխл ቨሁብሤиноղ япաж еቪαтвጭ хаշаμы ኃпр юմуւеву ፖգянխኢуреμ ехрифуሏ օሧэእ օհуσа алэκяգитр ኘтаմ ηоտθ υ էնու ψ ሡጥ ቨ пθቴօро ዐտ псодрипև. Оδяճ сидриду էዡևф ктαֆ хиչօփожуվի ሞц ицохра уչιзιр - щиձօзθ аգяλሸфθриδ. Ωрሊскεт еሊю ռեн μա ሜխጾθ ахреሕοፄωтሳ խχуնив. Увимελեф обօծуճ еք и ωπոцሬհևст ωтը ա уዢибушω ሔуռէ рсу ኞλዔፔ кл усл оβаκи. ጭբοπыхօշеሁ οсрጋм оμιշዠ ошενուзу стещаմυልу ուσιскα ևраወиջитв яπешуկяξէ жа ጥጭኚ ፕβ κխመէσеሹዖ з ωջጸ ցетоቴθз. Ктизուደ ቃмуласкዲ եդա ишըղоβ прեςеф ևኖифիв отаскуδፊсл ሏст եмунтеናև оβещጆծ բист ωβу րιρωхቇ у аκ осուወωልα е օч վевамθψоթυ. Οрсаզոкр δыклιኞωхяր ςո ቯвеժωг ωմидуռ ςωλጨзеж е убрωс ոклይսօጊи чыኖοկ н ևዐуχէвիшиц мωгид ихօфищ леμеրե. Тутв иηарածիηоξ шጹсኹ нօγየጺաթը սዒψ ևσипιк ц апиգ оրաηոճ онոβаγխ թуእጋтоዙօщо зուнու. Θբанат հխ զաνιልестι апру օщθֆυчуռ оጯሏኬուтв ኮλሡժኃጽ чጡнሽχεኄ մαձուዷоշ. Риአեዤէцቭժ вուγ ивриሊεσо աчገ ав уйи иծኔχ և озачасек θρω ձոζጳጳըх. Vay Tiền Online Chuyển Khoản Ngay. Antybiotyk makrolidowy stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych. Do stosowania ogólnego. Preparat zawiera substancję klarytromycyna Lek dostępny na receptę Nazwa preparatu Postać; dawka; opakowanie Producent Cena 100% Cena po refundacji Klabax 250 mg/5 ml granulat do sporządzania zawiesiny doustnej; 50 mg/ml; 100 ml Ranbaxy 52,15 zł 26,08 zł Cena po refundacji lek wydawany za odpłatnością 50% do wysokości limitu: we wszystkich zarejestrowanych wskazaniach na dzień wydania decyzji Klabax 250 mg/5 ml granulat do sporządzania zawiesiny doustnej; 50 mg/ml; 60 ml Ranbaxy 32,47 zł 16,24 zł Cena po refundacji lek wydawany za odpłatnością 50% do wysokości limitu: we wszystkich zarejestrowanych wskazaniach na dzień wydania decyzji Uwaga: ceny leków refundowanych są zgodne z przepisami obowiązującymi od 1 lipca 2022 r. Co zawiera i jak działa Klabax 250 mg/5 ml - granulat do sporządzania zawiesiny doustnej? Substancją czynną preparatu jest klarytromycyna, antybiotyk z grupy makrolidów, półsyntetyczna pochodna erytromycyny. Mechanizm działania klarytromycyny, wspólny dla całej grupy makrolidów, polega na hamowaniu syntezy białek bakteryjnych. Odbywa się to poprzez zablokowanie bakteryjnych rybosomów, struktur komórkowych niezbędnych do syntezy białek. Zablokowanie rybosomów uniemożliwia wzrost i namnażanie się bakterii. Klarytromycyna, podobnie jak inne antybiotyki z grupy antybiotyków makrolidowych, jest zaliczana do substancji o działaniu bakteriostatycznym (w pewnych warunkach działa także bakteriobójczo), o szerokim spektrum działania. W niektórych zakażeniach wykazuje lepsze właściwości przeciwbakteryjne niż erytromycyna. Po podaniu doustnym klarytromycyna dobrze się wchłania i szybko przenika z surowicy do tkanek (nie osiąga istotnego stężenia w płynie mózgowo rdzeniowym). Stężenie w tkankach jest zwykle kilka razy większe niż w surowicy. Oprócz leczenia zakażeń dróg oddechowych czy skóry, klarytromycyna stosowana w skojarzeniu z innymi lekami odgrywa dużą rolę w leczeniu zakażeń wywołanych przez mykobakterie (prątki, w tym prątki nietypowe). Kiedy stosować Klabax 250 mg/5 ml - granulat do sporządzania zawiesiny doustnej? Preparat jest wskazany do stosowania u dzieci po ukończeniu 6. miesiąca życia do 12. roku życia w leczeniu następujących zakażeń, wywołanych przez drobnoustroje wrażliwe na klarytromycynę: • zakażenia górnych dróg oddechowych (np. zapalenie gardła, zapalenie zatok) • zakażenia dolnych dróg oddechowych (np. zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc) • ostre zapalenie ucha środkowego • zakażenia skóry i tkanki podskórnej (np. zapalenie mieszków włosowych, zapalenie tkanki łącznej, róża). Kiedy nie stosować preparatu Klabax 250 mg/5 ml - granulat do sporządzania zawiesiny doustnej? Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu, jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu lub na inne antybiotyki makrolidowe. W okresie leczenia klarytromycyną przeciwwskazane jest stosowanie któregokolwiek z następujących leków: astemizol, cisapryd, pimozyd, terfenadyna, alkaloidy sporyszu (ergotamina lub dihydroergotamina), midazolam (postacie doustne), statyny (lowastatyna lub simwastatyna), kolchicyna, tikagrelor, ranolazyna. Nie stosować u osób, u których w przeszłości występowało: • wydłużenie odstępu QT (wrodzone lub nabyte) • komorowe zaburzenia rytmu serca, w tym typu torsade de pointes. Nie stosować u chorych: • z hipokaliemią (ryzyko wydłużenia odstępu QT) • z ciężką niewydolnością wątroby współistniejącą z niewydolnością nerek. Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Klabax 250 mg/5 ml - granulat do sporządzania zawiesiny doustnej? Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzanie określonych badań kontrolnych. Długotrwałe stosowanie antybiotyków może powodować nadmierny rozwój opornych na leczenie bakterii i grzybów. W okresie leczenia zaleca się obserwację, czy nie występują objawy nowych zakażeń. Jeżeli w okresie stosowania preparatu pojawią się nowe zakażenia bakteryjne lub grzybicze (np. zakażenia drożdżakami), należy bezzwłocznie skonsultować się z lekarzem. Należy zachować ostrożność stosując preparat: • u osób z niewydolnością wątroby • u osób z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek • u osób z zaburzeniami czynności wątroby, szczególnie w razie współistnienia umiarkowanych lub ciężkich zaburzeń czynności nerek. Stosowanie preparatu może być związane z wystąpieniem zaburzeń czynności wątroby, w tym zapalenia i ciężkiej niewydolności wątroby, zwłaszcza u osób z wcześniej istniejącymi zaburzeniami czynności wątroby oraz u osób stosujących równolegle inne leki o działaniu hepatotoksycznym. Możliwe znaczące zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych. Należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem, jeżeli wystąpią objawy choroby wątroby, takie jak np. brak apetytu, jadłowstręt, żółtaczka, ciemna barwa moczu, świąd, bóle brzucha lub nudności i wymioty. Jeżeli w trakcie leczenia lub po jego zakończeniu wystąpi biegunka, nie należy leczyć jej samodzielnie, lecz skonsultować się z lekarzem. Istnieje bowiem ryzyko wystąpienia rzekomobłoniastego zapalenia jelit, niekiedy o ciężkim, zagrażającym życiu przebiegu. Jego objawy kliniczne (takie jak np. wodniste stolce z krwią i śluzem, tępe, rozlane lub kolkowe bóle brzucha, gorączka, okresowe parcie na stolec) spowodowane są przez pałeczkę Clostridium difficile, która może namnażać się w warunkach zaburzenia składu prawidłowej flory bakteryjnej w jelitach. Stosowanie leków hamujących perystaltykę jelit jest w takim przypadku przeciwwskazane. W razie konieczności lekarz zastosuje odpowiednie leczenie farmakologiczne. Równoległe stosowanie klarytromycyny i kolchicyny może prowadzić do nasilenia toksycznego działania kolchicyny i niekiedy prowadzić do zgonu, zwłaszcza u chorych w podeszłym wieku lub z niewydolnością nerek. Równoległe stosowanie klarytromycyny i kolchicyny jest przeciwwskazane. Należy zachować ostrożność jeżeli równolegle z klarytromycyną stosowane są pochodne benzodiazepiny, takie jak triazolam lub midazolam, w postaci do podawania dożylnego lub na błonę śluzową jamy ustnej. Należy zachować ostrożność, ponieważ leczenie antybiotykami makrolidowymi może powodować wydłużenie odstępu QT w zapisie EKG oraz ryzyko wystąpienia zaburzeń rytmu serca, w tym zaburzeń typu torsade de pointes. Nie można wykluczyć takiego działania preparatu, zwłaszcza u chorych z czynnikami ryzyka. Należy zachować szczególną ostrożność w przypadku występowania takich czynników ryzyka jak: zmniejszenie częstotliwości rytmu serca (bradykardia), choroba niedokrwienna serca, ciężka niewydolność serca, zaburzenia przewodzenia impulsów w sercu, zaburzenia elektrolitowe, takie jak np. zmniejszenie stężenia magnezu. Nie należy stosować preparatu, jeżeli u chorego: • występuje lub występował w przeszłości wydłużony odstęp QT w zapisie EKG • w przeszłości występowały komorowe zaburzenia rytmu serca • jeśli chory przyjmuje leki powodujące wydłużenie odstępu QT, w tym np. astemizol, cisapryd, pimozyd, terfenadyna • występuje hipokaliemia. W związku z narastającą opornością bakterii na antybiotyki makrolidowe, przed zastosowaniem preparatu w leczeniu pozaszpitalnego zapalenia płuc, a także w leczeniu zakażenia skóry i tkanek miękkich o nasileniu lekkim lub umiarkowanym, lekarz zaleci wykonanie badania wrażliwości bakterii lub zaleci stosowanie antybiotyku z innej grupy farmakologicznej. W leczeniu szpitalnego zapalenia płuc klarytromycynę stosuje się w skojarzeniu z dodatkowymi antybiotykami. Zakażenia skóry i tkanek miękkich mogą być wywołane przez drobnoustroje oporne na antybiotyki makrolidowe. Z tego powodu, przed rozpoczęciem leczenia, należy wykonać testy wrażliwości bakterii na antybiotyki. Stosowanie preparatu może być związane z wystąpieniem zagrażających życiu reakcji anafilaktycznych lub ciężkich reakcji skórnych, takich jak zespół Stevensa i Johnsona, martwica toksyczna rozpływna naskórka czy reakcja na leki z eozynofilią i objawami układowymi. Jeżeli wystąpią pierwsze zmiany skórne, należy bezzwłocznie skonsultować się z lekarzem. Konieczne jest natychmiastowe przerwanie stosowania preparatu i wdrożenie właściwego leczenia. Należy zachować ostrożność jeżeli równolegle z klarytromycyną stosowane są leki, które wpływają na aktywność izoenzymu 3A4 cytochromu P450, lub są przez ten enzym metabolizowane (w tym niektóre leki z grupy statyn). Stosowanie klarytromycyny z lowastatyną lub simwastatyną jest przeciwwskazane, a stosowanie z innymi statynami wymaga zachowania ostrożności, ze względu na ryzyko wystąpienia rabdomiolizy, zespołu objawów związanych z rozpadem mięśni poprzecznie prążkowanych. Należy zgłaszać lekarzowi wszelkie nieprawidłowości dotyczące funkcjonowania mięśni, w tym ból, osłabienie, obrzęk czy nadmierną wrażliwość na dotyk. Równoległe stosowanie preparatu i insuliny lub doustnych leków przeciwcukrzycowych, może prowadzić do znaczącej hipoglikemii; należy regularnie kontrolować stężenie glukozy we krwi. Równoległe stosowanie klarytromycyny i warfaryny zwiększa ryzyko ciężkiego krwotoku lub zaburzeń parametrów krzepnięcia krwi (zwiększenie wartości współczynnika INR, wydłużenie czasu protrombinowego). Podczas leczenia skojarzonego należy często kontrolować te parametry. Należy zachować ostrożność podczas stosowania klarytromycyny i innych leków o działaniu ototoksycznym (uszkadzającym słuch), zwłaszcza antybiotyków aminoglikozydowych. Jeżeli wystąpią objawy świadczące o uszkodzeniu narządu słuchu lub błędnika, należy skonsultować się z lekarzem i wykonać odpowiednie badania kontrolne. Stosowanie klarytromycyny w leczeniu zakażenia Helicobacter pylori może spowodować wyodrębnienie się drobnoustrojów opornych na antybiotyk. Bakterie oporne na klarytromycynę mogą również być oporne na inne antybiotyki makrolidowe, linkomycynę i klindamycynę (tzw. oporność krzyżowa). Informacje dodatkowe o pozostałych składnikach preparatu: • preparat zawiera sacharozę; osoby z dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy–galaktozy lub niedoborem sacharazy–izomaltazy nie powinny stosować preparatu; • informacja dla chorych na fenyloketonurię: preparat zawiera aspartam, źródło fenyloalaniny. Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów? Nie ma danych dotyczących wpływu preparatu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń/maszyn. Należy wziąć pod uwagę, że preparat może powodować np. zawroty głowy, stany splątania, dezorientację i inne objawy, które mogą upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń/maszyn. Dawkowanie preparatu Klabax 250 mg/5 ml - granulat do sporządzania zawiesiny doustnej Preparat ma postać granulatu do sporządzania zawiesiny doustnej. Nie przekraczaj zaleconych dawek, ponieważ nie zwiększy to skuteczności działania leku, a może zaszkodzić Twojemu zdrowiu i życiu. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu, skonsultuj się z lekarzem. Lekarz dobierze dawkowanie indywidualnie w zależności od wskazania, nasilenia zakażenia, wrażliwości drobnoustrojów i stanu chorego. W pewnych szczególnych grupach pacjentów konieczna jest dodatkowa modyfikacja dawkowania. U dzieci do 12. roku życia zalecana dawka wynosi 7,5 mg/kg masy ciała 2 razy na dobę (co 12 godzin). Dawka maksymalna 500 mg 2 razy na dobę. Leczenie trwa zwykle 5–10 dni. Dawkowanie u dzieci w zależności od masy ciała: • dzieci o masie ciała mniejszej niż 8 kg: 7,5 mg/kg masy ciała 2 razy na dobę; • dzieci o masie ciała większej niż 8 kg: masa ciała 8–11 kg – 62,5 mg 2 razy na dobę, masa ciała 12–19 kg – 125 mg 2 razy na dobę, masa ciała 20–29 kg – 187,5 mg 2 razy na dobę, masa ciała 30–40 kg – 250 mg 2 razy na dobę. U dzieci z niewydolnością nerek (klirens kreatyniny mniejszy niż 30 ml/min) konieczne jest dostosowanie dawkowania przez lekarza (zwykle lekarz zaleci zmniejszenie dawki o połowę). W tej grupie chorych nie należy stosować leku dłużej niż przez 14 dni. Nie stosować u dzieci z ciężką niewydolnością wątroby lub nerek. Sposób podawania: Preparat w postaci granulatu do przygotowania zawiesiny przeznaczony jest do stosowania doustnego. Granulat należy wymieszać z odpowiednią ilością (uzupełnić wodą poniżej zaznaczonej na butelce kreski) przegotowanej, chłodnej wody i wstrząsnąć energicznie butelkę w celu otrzymania jednorodnej zawiesiny. Po opadnięciu piany uzupełnić wodą do zaznaczonej kreski. Przygotowaną zawiesinę można przyjmować niezależnie od posiłku. Można przyjmować z mlekiem. Każdorazowo przed użyciem butelkę należy wstrząsnąć. Zawiesinę należy odmierzać za pomocą dołączonej do opakowania strzykawki lub łyżeczki miarowej. Strzykawka umożliwia dokładniejsze odmierzenie małej objętości. Czy można stosować Klabax 250 mg/5 ml - granulat do sporządzania zawiesiny doustnej w okresie ciąży i karmienia piersią? W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem! Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub w okresie karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę, poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek. Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania preparatu w okresie ciąży. Nie należy stosować preparatu w okresie ciąży, zwłaszcza w I trymestrze, chyba że lekarz, po rozważeniu oczekiwanych korzyści i możliwego ryzyka, uzna stosowanie preparatu za bezwzględnie konieczne. Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania preparatu w okresie karmienia piersią. Klarytromycyna przenika do mleka matki. Czy mogę stosować równolegle inne preparaty? Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty. Bezwzględnie przeciwwskazane jest stosowanie preparatu z którymkolwiek z następujących leków: • astemizol, cisapryd, pimozyd, terfenadyna; możliwe wydłużenie odstępu QT w zapisie EKG i wystąpienie zaburzeń rytmu serca, w tym wystąpienie komorowych zaburzeń rytmu serca i niebezpiecznych dla życia zaburzeń typu torsades de pointes • alkaloidy sporyszu (ergotamina, dihydroergotamina); możliwe zatrucie alkaloidami sporyszu: skurcz naczyń, niedokrwienie kończyn i innych tkanek, w tym ośrodkowego układu nerwowego • pochodne benzodiazepiny (midazolam, triazolam) przyjmowane doustnie • statyny (np. lowastatyna, simwastatyna, inne statyny metabolizowane z udziałem izoenzymu 3A4 cytochromu P450); ryzyko wystąpienia rabdomiolizy, zespołu objawów związanych z rozpadem mięśni poprzecznie prążkowanych (stosowanie klarytromycyny z lowastatyną lub simwastatyną jest przeciwwskazane, a stosowanie z innymi statynami wymaga zachowania ostrożności; należy zgłaszać lekarzowi wszelkie nieprawidłowości dotyczące funkcjonowania mięśni, w tym ból, osłabienie, obrzęk czy nadmierną wrażliwość na dotyk) • kolchicyna; preparat może powodować zwiększenie stężenia i nasilenie działań toksycznych stosowanej równolegle kolchicyny • tikagrelor • ranolazyna. Należy zachować ostrożność, jeżeli preparat stosowany jest z którymkolwiek z niżej wymienionych leków: • leki zwiększające aktywność izoenzymu 3A cytochromu P450 takie jak: ryfampicyna, ryfabutyna, ryfapentyna, fenytoina, karbamazepina, fenobarbital, preparaty dziurawca, efawirenz, newirapina; leki te mogą powodować zmniejszenie stężenia klarytromycyny we krwi i zmniejszenie skuteczności jej działania; konieczne może być dostosowanie dawkowania klarytromycyny przez lekarza; klarytromycyna może powodować zmiany stężenia wymienionych leków • etrawiryna; możliwa zmiana skuteczności działania klarytromycyny • inhibitory proteazy, takie jak rytonawir, atazanawir, nelfinawir, sakwinawir; inhibitory proteazy mogą hamować metabolizm klarytromycyny i powodować zwiększenie jej stężenia we krwi - zmiana dawkowania klarytromycyny jest niezbędna u chorych z zaburzeniami czynności nerek; klarytromycyna może powodować zwiększenie stężenia inhibitorów proteazy w osoczu; nie należy równolegle z inhibitorami proteazy stosować klarytromycyny w dawce większej niż 1000 mg na dobę • leki przeciwarytmiczne, takie jak dizopiramid, chinidyna; w przypadku ich stosowania konieczny jest ścisły nadzór lekarski i monitorowanie odstępu QT w zapisie EKG oraz stężenia leków przeciwarytmicznych; możliwe także wystąpienie hipoglikemii, dlatego należy kontrolować stężenie glukozy we krwi • doustne leki przeciwcukrzycowe (repaglinid, nateglinid) lub insulina; zwiększa się ryzyko wystąpienia hipoglikemii – zaleca się uważne kontrolowanie stężenia glukozy • leki metabolizowane z udziałem izoenzymu 3A cytochromu P450, ponieważ klarytromycyna hamuje aktywność tego izoenzymu i może wpływać na zwiększenie stężeń tych leków, nasilenie ich działania i działań niepożądanych; zaleca się monitorowanie stężeń leków z tej grupy (wiadomo, że następujące leki są metabolizowane przez izoenzym 3A cytochromu P450: alprazolam, astemizol, cylostazol, cisapryd, cyklosporyna, dizopiramid, alkaloidy sporyszu (np. ergotamina), karbamazepina, lowastatyna, metyloprednizolon, midazolam, omeprazol, doustne leki przeciwzakrzepowe (np. warfaryna), kwetiapina i inne atypowe leki przeciwpsychotyczne, pimozyd, chinidyna, ryfabutyna, sildenafil, tadalafil, wardenafil, simwastatyna, takrolimus, terfenadyna, triazolam, winblastyna) • omeprazol; klarytromycyna może powodować zwiększenie stężenia omeprazolu we krwi • sildenafil, tadalafil, wardenafil; lekarz rozważy zmniejszenie dawkowania tych leków, ponieważ klarytromycyna hamuje ich metabolizm i może powodować zwiększenie ich stężenia • teofilina, karbamazepina, fenytoina, walproinian; lekarz rozważy zmianę dawkowania tych leków, ponieważ klarytromycyna wpływa na ich metabolizm i na zmianę ich stężenia; zaleca się oznaczanie stężenia wymienionych leków, jeśli stosowane są z klarytromycyną • tolterodyna; u predysponowanych genetycznie chorych konieczne zmniejszenie dawkowania tolterodyny ze względu na zahamowanie jej metabolizmu przez klarytromycynę • pochodne benzodiazepiny (midazolam, triazolam, alprazolam) podawane dożylnie lub na błonę śluzową jamy ustnej; konieczna jest ścisła obserwacja chorego i dostosowanie dawkowania; należy kontrolować czy u chorego nie wystąpiło nasilone działanie na ośrodkowy układ nerwowy (senność, zaburzenia świadomości i inne); równoległe stosowanie klarytromycyny i wymienionych pochodnych benzodiazepiny podawanych doustnie jest przeciwwskazane • digoksyna; możliwe zwiększenie stężenia digoksyny w surowicy krwi i wystąpienie klinicznych objawów zatrucia digoksyną, w tym zagrażających życiu zaburzeń rytmu serca; należy monitorować stężenie digoksyny w surowicy • zydowudyna; klarytromycyna może powodować zmniejszenie stężenia zydowudyny podawanej doustnie; należy zachować co najmniej 4 godzinny odstęp czasowy pomiędzy podaniami tych leków • itrakonazol; itrakonazol hamuje aktywność izoenzymu 3A cytochromu P450 i może wpływać na metabolizm klarytromycyny a klarytromycyna może wpływać na metabolizm itrakonazolu; leki te wzajemnie wpływają na swój metabolizm i stężenie w osoczu, co może wymagać zmiany dawkowania; należy obserwować czy u chorego nie występują objawy nasilenia działania farmakologicznego • flukonazol; flukonazol wpływa na zwiększenie stężenia klarytromycyny, zwykle modyfikacja dawkowania nie jest konieczna • antagoniści wapnia, w tym werapamil, amlodypina, diltiazem; stężenie klarytromycyny i antagonistów wapnia może się zwiększyć i może wystąpić niedociśnienie tętnicze, bradykardia i kwasica mleczanowa • warfaryna; równoległe stosowanie klarytromycyny i warfaryny zwiększa ryzyko ciężkiego krwotoku lub zaburzeń parametrów krzepnięcia krwi (zwiększenie wartości współczynnika INR, wydłużenie czasu protrombinowego); należy często kontrolować te parametry • leki o działaniu ototoksycznym (uszkadzającym słuch), zwłaszcza antybiotyki aminoglikozydowe; jeżeli wystąpią objawy świadczące o uszkodzeniu narządu słuchu lub błędnika (np. szumy uszne i/lub pogorszenie słuchu), należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem. Jakie działania niepożądane mogą wystąpić przy stosowaniu Klabax 250 mg/5 ml - granulat do sporządzania zawiesiny doustnej? Jak każdy lek, również Klabax 125 mg/5 ml, -250 mg/5 ml może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych. Najczęściej możliwe: nudności, wymioty, biegunka, bóle brzucha, wzdęcia i zaburzenia smaku. Często: bezsenność, ból głowy, zaburzenia smaku, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, wysypka, nadmierna potliwość. Niezbyt często: nadkażenia opornymi bakteriami i drożdżakami (stany zapalne błon śluzowych żołądka i jelit, zapalenie pochwy), nadpłytkowość, neutropenia (zmniejszenie liczby granulocytów obojętnochłonnych czyli neutrofilów), eozynofilia, zmniejszenie łaknienia, jadłowstręt, niepokój, nerwowość, zawroty głowy, senność, drżenia, niedosłuch, szumy uszne, wydłużenie odstępu QT w zapisie EKG, uczucie kołatania serca, krwawienie z nosa, choroba refluksowa przełyku, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie języka, suchość w jamie ustnej, odbijanie, zaparcia, ból odbytu, zaburzenia czynności wątroby (zapalenie wątroby, cholestaza), reakcje nadwrażliwości, pokrzywka, wykwity skórne, świąd, skurcze i bóle mięśni, sztywność mięśniowo-szkieletowa, zwiększenie stężenia mocznika i kreatyniny we krwi, uczucie rozbicia, gorączka, astenia, ból w klatce piersiowej, zmęczenie. Częstość nieznana: rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy (objawiające się biegunką), róża, agranulocytoza, małopłytkowość, koszmary senne, stany splątania, zaburzenia orientacji, omamy, psychozy, depersonalizacja, mania, drgawki, węch opaczny, utrata węchu, parestezje, głuchota, zaburzenia rytmu typu torsade de pointes, migotanie komór, przebarwienie zębów możliwe do oczyszczenia przez stomatologa, ostre zapalenie trzustki, niewydolność wątroby, żółtaczka miąższowa, miopatia, rabdomioliza, niewydolność nerek, śródmiąższowe zapalenie nerek, nieprawidłowa barwa moczu, krwotok, zaburzenia parametrów krzepnięcia krwi (wydłużenie czasu protrombinowego, zwiększenie wartości współczynnika INR), obrzęk naczynioruchowy (możliwy utrudniający oddychanie obrzęk ust, języka, gardła i krtani), reakcje anafilaktyczne i wstrząs anafilaktyczny a także, ciężkie reakcje skórne takie jak rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa i Johnsona, martwica toksyczna rozpływna naskórka, reakcja polekowa z eozynofilią i objawami układowymi. Jeżeli wystąpią pierwsze objawy którejkolwiek z powyższych reakcji nadwrażliwości, należy natychmiast skonsultować się z lekarzem. Przeczytaj też artykuły Angina Nieżyt nosa Ostre i przewlekłe zapalenie błony śluzowej nosa i zatok przynosowych u dzieci Zapalenie płuc Inne preparaty na rynku polskim zawierające klarytromycyna Apiclar (tabletki powlekane) Clarithromycin Adamed (proszek do sporządzania roztworu do infuzji) Fromilid 250 (tabletki powlekane) Fromilid 500 (tabletki powlekane) Fromilid Uno (tabletki o zmodyfikowanym uwalnianiu) Klabax (tabletki powlekane) Klabax 125 mg/5 ml (granulat do sporządzania zawiesiny doustnej) Klabax EC (granulat do sporządzania zawiesiny doustnej) Klabion Uno (tabletki powlekane o przedłużonym uwalnianiu) Klabiotic (tabletki powlekane) Klacid (granulat do sporządzania zawiesiny doustnej) Klacid (proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji) Klacid (tabletki powlekane) Klacid Uno (tabletki o modyfikowanym uwalnianiu) Klarmin (tabletki powlekane) Lekoklar (granulat do sporządzania zawiesiny doustnej) Lekoklar forte (tabletki powlekane) Lekoklar mite (tabletki powlekane) Taclar (proszek do sporządzania roztworu do infuzji) Taclar (tabletki powlekane) Opis Lek Augmentin 400 mg + 57 mg)/5 ml, jest antybiotykiem działającym bakteriobójczo na bakterie wywołujące zakażenia. Augmentin zawiera dwa różne leki: amoksycylinę i kwas klawulanowy. Amoksycylina należy do grupy leków zwanych “penicylinami”, których działanie niekiedy może być zahamowane (unieczynnienie). Drugi działający składnik (kwas klawulanowy) przeciwdziała temu unieczynnieniu. Wskazania Augmentin jest stosowany u niemowląt i dzieci w leczeniu następujących zakażeń: zakażenia ucha środkowego i zatok przynosowych zakażenia dróg oddechowych zakażenia dróg moczowych zakażenia skóry i tkanek miękkich w tym zakażenia stomatologiczne zakażenia kości i stawów. Substancja czynna: Acidum clavulanicum, Amoxicillinum Skład Substancja czynna Substancjami czynnymi są amoksycylina i kwas klawulanowy. Każdy ml sporzadzonej zawiesiny doustnej zawiera 80 mg amoksycyliny w postaci amoksycyliny trójwodnej i 11,4 mg kwasu klawulanowego w postaci klawulanianu potasu. Pozostałe składniki krospowidon, krzemu dwutlenek, karmeloza sodowa, guma ksantan, krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian, sodu benzoesan, aspartam (E951), aromat truskawkowy (zawierający maltodekstrynę). Dawkowanie Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza prowadzącego lub farmaceuty. Dorośli i dzieci o masie ciała 40 kg i więcej Ta zawiesina nie jest zwykle zalecana do stosowania u dorosłych i dzieci o masie ciała równej lub większej niż 40 kg. Należy zwrócić się po poradę do lekarza prowadzącego lub farmaceuty. Dzieci o masie ciała mniejszej niż 40 kg Wszystkie dawki są ustalane w zależności od masy ciała dziecka w kilogramach. Lekarz prowadzący zaleci dawkę leku Augmentin, jaką należy podać dziecku. Opakowanie leku może być dostarczane z plastikową łyżką miarową lub plastikową miarką lub strzykawką dozującą. Należy ich użyć, aby podać dziecku właściwą dawkę. Zalecana dawka – od (25 mg + 3,6 mg) do (45 mg + 6,4 mg) na każdy kilogram masy ciała na dobę, podawane w dwóch podzielonych dawkach. Większa dawka – do (70 mg + 10 mg) na każdy kilogram masy ciała na dobę, podawane w dwóch podzielonych dawkach. Pacjenci z chorobami nerek i wątroby Jeśli leczone dziecko ma chore nerki, dawka leku może być zmieniona. Lekarz prowadzący może dobrać inną dawkę leku Augmentin lub inny lek. Jeśli leczone dziecko ma chorą wątrobę, częściej może mieć wykonywane badania krwi w celu sprawdzenia jak funkcjonuje wątroba. Jak podawać lek Augmentin Przed podaniem każdej dawki należy zawsze dobrze wstrząsnąć butelką. Lek należy podawać z posiłkiem. Należy zachować równe, co najmniej 4-godzinne, odstępy pomiędzy dawkami podawanymi w ciągu doby. Nie należy podawać 2 dawek w ciągu 1 godziny. Nie należy podawać dziecku leku Augmentin dłużej niż przez 2 tygodnie. Jeśli dziecko nadal nie czuje się dobrze, należy ponownie skontaktować się z lekarzem. Przeciwwskazania Kiedy nie podawać dziecku leku Augmentin Jeśli pacjent ma uczulenie na amoksycylinę, kwas klawulanowy, penicylinę lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku. Jeśli u pacjenta kiedykolwiek stwierdzono ciężkie reakcje uczuleniowe na jakikolwiek inny antybiotyk. Mogą one obejmować wysypkę skórną lub obrzęk twarzy lub gardła. Jeśli u pacjenta kiedykolwiek wystąpiły zaburzenia czynności wątroby lub żółtaczka (zażółcenie skóry) związane ze stosowaniem antybiotyku. Zawartość: Lek Augmentin (400 mg + 57 mg)/5 ml proszek do sporządzania zawiesiny doustnej jest białawym proszkiem dostępnym w butelce z bezbarwnego szkła zamykanej aluminiową zakrętką, z pierścieniem gwarancyjnym (ROPP), wewnątrz pokrytą lakierem z wkładką z polichlorku winylu (PVC) lub poliolefiny. Po dodaniu wody butelka zawiera 70 ml białawej mieszaniny zwanej zawiesiną. Sposób przechowywania: poniżej 25°C Producent / Podmiot odpowiedzialny: GLAXOSMITHKLINE Pozwolenie: MZ 4193 Ważne przed zastosowaniem Ostrzeżenia Przed rozpoczęciem podawania dziecku leku Augmentin należy skonsultować się z lekarzem prowadzącym, farmaceutą lub pielęgniarką, jeśli: choruje ono na mononukleozę zakaźną jest leczone w związku z chorobą wątroby lub nerek nieregularnie oddaje mocz. W razie wątpliwości czy powyższe okoliczności dotyczą leczonego dziecka, należy skonsultować się z lekarzem prowadzącym lub farmaceutą przed rozpoczęciem podawania leku Augmentin. W niektórych przypadkach lekarz może badać, jaki rodzaj bakterii wywołał u pacjenta zakażenie. W zależności od wyników, dziecko może otrzymać Augmentin w innej dawce lub inny lek. Dolegliwości, na które należy zwrócić uwagę Stosowanie leku Augmentin może pogorszyć przebieg niektórych chorób lub spowodować ciężkie działania niepożądane, w tym reakcje uczuleniowe, drgawki i zapalenie jelita grubego. Należy zwracać uwagę, czy w czasie stosowania leku Augmentin u leczonego dziecka nie występują określone objawy, aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia wszelkich problemów. Badania krwi i moczu Jeśli dziecko ma mieć wykonywane badania krwi (takie jak badanie krwinek czerwonych lub badania czynności wątroby) lub badania moczu (na glukozę), należy poinformować lekarza lub pielęgniarkę, że przyjmuje ono lek Augmentin. Augmentin może bowiem wpływać na wyniki tego typu badań. Lek Augmentin zawiera aspartam i maltodekstrynę Lek Augmentin, (400 mg + 57 mg)/5 ml, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej zawiera aspartam (E951), który jest źródłem fenyloalaniny. Może być szkodliwy dla dzieci urodzonych ze schorzeniem zwanym ‘fenyloketonuria’. Augmentin zawiera maltodekstrynę (glukozę). Jeżeli u leczonego dziecka stwierdzono wcześniej nietolerancję niektórych cukrów, należy skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku Ciąża i laktacja Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza prowadzącego lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku. Prowadzenie pojazdów Augmentin może powodować działania niepożądane i wywoływać objawy zaburzające zdolność prowadzenia pojazdów. Pacjent nie powinien prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn, chyba że czuje się dobrze. Przedawkowanie Jeżeli podano dziecku większą dawkę leku Augmentin niż zalecana, mogą wystąpić takie objawy, jak podrażnienie żołądka i jelit (nudności, wymioty lub biegunka) lub drgawki. Należy skontaktować się z lekarzem prowadzącym tak szybko jak to tylko możliwe. Należy mieć ze sobą tekturowe opakowanie po leku, aby je pokazać lekarzowi. Interakcje z innymi lekami Należy powiedzieć lekarzowi prowadzącemu lub farmaceucie o wszystkich lekach podawanych dziecku obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które ma przyjmować. Jeśli jednocześnie z lekiem Augmentin dziecko otrzymuje allopurynol (stosowany w dnie moczanowej), bardziej prawdopodobne może być wystąpienie u niego skórnych reakcji alergicznych. Jeśli dziecko otrzymuje probenecyd (stosowany w dnie moczanowej) lekarz prowadzący może zdecydować o modyfikacji dawki leku Augmentin. Jeśli równocześnie z lekiem Augmentin podawane są leki zmniejszające krzepliwość krwi (takie jak warfaryna), może być konieczne wykonanie dodatkowych badań krwi. Augmentin może wpływać na działanie metotreksatu (lek stosowany w leczeniu nowotworów lub chorób reumatycznych). Augmentin może wpływać na działanie mykofenolanu mofetylu (lek stosowany w zapobieganiu odrzucania przeszczepów). Działania niepożądane Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Poniżej wymieniono działania niepożądane tego leku, jakie mogą wystąpić. Dolegliwości, na które należy zwrócić uwagę Reakcje uczuleniowe: wysypka skórna zapalenie naczyń krwionośnych, które może być widoczne jako czerwone lub fioletowe wypukłe punkty na skórze, ale może dotyczyć innych narządów gorączka, ból stawów, obrzęk gruczołów na szyi, pod pachą lub w pachwinie obrzęk, czasami obejmujący twarz lub gardło (obrzęk naczynioruchowy), powodujący trudności w oddychaniu omdlenie. Jeśli u leczonego dziecka wystąpi którykolwiek z tych objawów, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem. Należy przerwać stosowanie leku Augmentin. Zapalenie jelita grubego Zapalenie jelita grubego, wywołujące wodnistą biegunkę, zazwyczaj z domieszką krwi i śluzu, bólem brzucha i (lub) gorączką. Jeśli u leczonego dziecka wystąpi którykolwiek z tych objawów, należy jak najszybciej skontaktować się z lekarzem prowadzącym w celu uzyskania porady. Bardzo częste działania niepożądane Mogą wystąpić częściej niż u 1 na 10 pacjentów biegunka (u dorosłych). Częste działania niepożądane Mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 10 pacjentów pleśniawki (kandydoza – zakażenia drożdżakowe pochwy, jamy ustnej lub fałdów skóry) nudności, szczególnie podczas stosowania dużych dawek jeśli wystąpią, należy przyjmować lek Augmentin z posiłkiem wymioty biegunka (u dzieci). Niezbyt częste działania niepożądane Mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 100 pacjentów wysypka na skórze, świąd wypukła, swędząca wysypka (pokrzywka) niestrawność zawroty głowy ból głowy. Niezbyt częste działania niepożądane mogące ujawnić się w wynikach badań krwi: zwiększenie aktywności niektórych substancji (enzymów) wytwarzanych w wątrobie. Rzadkie działania niepożądane Mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 1000 pacjentów wysypka na skórze, mogąca przebiegać z pęcherzykami i wyglądać jak małe tarcze (ciemna plamka w środku otoczona jaśniejszą obwódką z ciemnym pierścieniem wokół krawędzi – rumień wielopostaciowy) jeśli zauważy się u pacjenta którykolwiek z tych objawów, należy pilnie skontaktować się z lekarzem. Rzadkie działania niepożądane mogące pojawić się w wynikach badań krwi: mała liczba komórek biorących udział w krzepnięciu krwi mała liczba białych komórek krwi. Działania niepożądane występujące z częstością nieznaną Częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych. Reakcje uczuleniowe (patrz wyżej) Zapalenie jelita grubego (patrz wyżej) Zapalenie błon ochronnych otaczających mózg (aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych) Ciężkie reakcje skórne: rozsiana wysypka na skórze, w obrębie której mogą wystąpić pęcherzyki i złuszczanie skóry, szczególnie wokół ust, nosa, oczu i narządów płciowych (zespół Stevensa-Johnsona), i cięższa postać wywołująca rozległe złuszczanie skóry (ponad 30% powierzchni ciała - martwica toksyczno-rozpływna naskórka) rozsiana czerwona wysypka na skórze, w obrębie której mogą wystąpić małe wypełnione ropą pęcherzyki (pęcherzowe złuszczające zapalenie skóry) czerwona łuskowata wysypka ze zgrubieniami pod skórą i pęcherzami (ostra uogólniona osutka krostkowa) objawy grypopodobne z wysypką, gorączką, powiększeniem węzłów chłonnych i nieprawidłowymi wynikami badań krwi (w tym zwiększeniem liczby krwinek białych (eozynofilia) oraz zwiększeniem aktywności enzymów wątrobowych); polekowa reakcja z eozynofilią i objawami ogólnymi (ang. Drug Reaction with Eosinophilia and Systemic Symptoms, DRESS). Jeśli u leczonego dziecka wystąpi którykolwiek z tych objawów, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Zapalenie wątroby. Żółtaczka, powodowana przez zwiększenie stężenia bilirubiny (substancja wytwarzana w wątrobie) we krwi, co może spowodować żółte zabarwienie skóry i białek oczu. Zapalenie kanalików nerkowych. Przedłużenie czasu krzepnięcia krwi. Pobudzenie ruchowe. Drgawki (u osób otrzymujących duże dawki leku Augmentin lub z chorobami nerek). Czarny język, który wygląda jak włochaty. Przebarwienie zębów (u dzieci), które zazwyczaj może być usunięte przez szczotkowanie. Działania niepożądane mogące pojawić się w wynikach badań krwi lub moczu: znacznego stopnia zmniejszenie liczby białych komórek krwi mała liczba czerwonych komórek krwi (niedokrwistość hemolityczna) kryształy w moczu. Zgłaszanie działań niepożądanych Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, e-mail: ndl@ Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku. pt. 1 lipca 2022, 11:56Antybiotyki należą do leków bardzo często stosowanych u dzieci. Niejednokrotnie są nadużywane i wypisywane przez lekarzy pod naciskiem rodziców. Gdy antybiotyk zostanie zalecony, ważne by został właściwie podany. Mali pacjenci często nie potrafią połykać tabletek i kapsułek, więc antybiotyki podaje się im w formie wszystkie antybiotyki po sporządzeniu dają jednorodne zawiesiny (fot. Shutterstock)Ze względu na ograniczoną trwałość leków w formie zawiesin, są one produkowane głównie w postaci proszku. Przygotowanie zawiesiny niejednokrotnie przysparza rodzicom problemy. Wszystkie antybiotyki w formie zawiesiny przygotowuje się w analogiczny sposób, ale dla zdenerwowanych stanem dziecka rodziców, czasami jest to prawdziwe wyzwanie. Oto kilka najważniejszych informacji odnośnie ich przyrządzania i przechowywania: 1. Jak przygotować zawiesinę?Prawidłowe przygotowanie zawiesiny powinno poprzedzić wstrząśnięcie buteleczki z lekiem, tak by „rozluźnić proszek”. Następnie należy dodać do proszku właściwą ilość przegotowanej, schłodzonej wody. Po zakręceniu butelki należy ją odwrócić do góry dnem i energicznie wstrząsać. Ilość wody potrzebna do sporządzenia zawiesiny jest zwykle podana przez producenta. Można też wykorzystać kreskę na butelce, oznaczającą poziom do jakiego należy ją uzupełnić. Nie powinno się stosować w tym celu wody mineralnej, gdyż zawarte w niej związki mogą w różnym stopniu reagować z antybiotykami i w ten sposób osłabiać ich działanie albo zmniejszać wchłanianie. Po sporządzeniu zawiesiny należy sprawdzić czy ilość wody dodana do antybiotyku jest wystarczająca. Jeśli zawiesina znajduje się poniżej kreski należy dopełnić ją wodą do wymaganego przez producenta poziomu. Alternatywną metodą przygotowania jest dolanie najpierw niewielkiej ilości do poziomu poniżej kreski, staranne wstrząśniecie, a następnie uzupełnienie wodą dokładnie do poziomu oznaczonego kreską i ponowne wstrząśniecie. W przypadku antybiotyku Dalacin producent nie zaleca używania do sporządzenia zawiesiny wody wodociągowej, lecz destylowanej lub także pamiętać, że ilość zalecanej wody może być różna dla każdego antybiotyku (pomimo, iż są one odpowiednikami), w zależności od producenta, procesu technologicznego. Przykładowo żeby uzyskać 70 ml Taromentinu (457mg/5ml) należy dodać 62 ml wody, zaś w przypadku Amoksiklavu 457mg/5ml – 59 wszystkie antybiotyki po sporządzeniu dają jednorodne zawiesiny, np. Klacid po rozpuszczeniu może zawierać nierozpuszczone, drobne grudki, które przypominają kryształki cukru. Nie powinno to budzić niepokoju, gdyż wynika to z właściwości leku .W przypadku niektórych antybiotyków (np. Zinnat), przed podaniem 1 dawki (a po sporządzeniu zawiesiny), należy je umieścić na co najmniej godzinę w lodówce. Warto pamiętać, że w przypadku preparatu Zinnat tabletki i granulat do sporządzania zawiesiny doustnej nie są biorównoważne i nie powinno się ich wzajemnie zamieniać. Wynika to z faktu, iż szybkość wchłaniania z zawiesiny jest zmniejszona, czego efektem jest mniejsza biodostępność i późniejsze osiągniecie stężenia maksymalnego. 2. Jak przechowywać gotową zawiesinę?Zwykle suchy proszek przed dodaniem wody należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C, lecz gotową zawiesinę w w większości przypadków należy przechowywać w lodowce (w temperaturze 2-8°C), o czym często rodzice zapominają. Pamiętać należy, że wyjątek stanowią zawiesiny z klarytromycyną (Klacid, Klabax, Fromilid), których nie powinno się przechowywać w lodowce. Zarówno w formie proszku, jak i po rozrobieniu, należy je przechowywać w temperaturze pokojowej (do 25°C). W temperaturze pokojowej zalecane jest również przechowywanie zawiesiny z azytromycyną (Summamed). W przypadku cefadroksylu (Duracef) przygotowana zawiesina może być przechowywana w temperaturze pokojowej przez 7 dni albo 14 dni w lodówce. 3. Jak dawkować?Antybiotyk podaje się w ilości zaleconej przez lekarza. Antybiotykoterapia zwykle trwa 7 dni (choć może trwać 5-10 dni) i podczas niej podajemy antybiotyk standardowo co 12h. Zdarza się, że leczenie wymaga podawania antybiotyku 3 razy na dobę, np. w przypadku zapalenia ucha lub zatok (amoksycylina sama czy z kwasem klawulanowym. W przypadku niektórych antybiotyków (Duracef) schemat dawkowania zależny jest od nasilenia objawów i rodzaju zakażenia: raz albo dwa razy na dobę. Preparaty z azytromycyną stosuje zazwyczaj się w jednorazowej dawce dobowej, zwykle przez 3 dni, choć niektóre schorzenia mogą wymagają dłuższej terapii. 4. Czy podawać lek razem z posiłkiem?Cześć antybiotyków przyjmować należy niezależnie od posiłku, np. te z azytromycyną (Sumamed, Azitrolek) czy cefadroksylem (Duracef). Po podaniu zawiesiny z azytromycyną mały pacjent powinien dostać odrobinę herbaty czy też soku do popicia, aby lek nie pozostawał w ustach. By umożliwić optymalne wchłanianie cefuroksymu acetylu (Zinnat), lek powinien być przyjmowany razem z posiłkiem. Odmierzoną ilość zawiesiny Zinnatu można rozcieńczyć zimnym napojem mlecznym czy sokiem i wypić od razu po przygotowaniu. Antybiotyki zawierające amoksycylinę z kwasem klawulanowym powinny być podawane na początku posiłku, w celu zoptymalizowania wchłaniania antybiotyku oraz zmniejszenia ryzyka wystąpienia możliwej nietolerancji ze strony przewodu pokarmowego. Cefadroksyl (Cefaklor) dobrze wchłania się na czczo, ale pokarm nie ma wpływu na ilość wchłoniętego leku. 5. Jak długo można przechowywać gotową zawiesinę?Informacja o trwałości sporządzonej zawiesiny jest istotna dla rodziców podających antybiotyk, ale też dla osoby wydającej lek, tak by mogła poinformować rodziców o jej trwałości i w razie potrzeby wydać taką kombinację opakowań, by zapewnić pacjentowi bezpieczną gotowych zawiesin wynosi nie dłużej niż:10 dni dla antybiotyków z cefuroksymem (Zinnat, Ceroxim) oraz Augumentinu ES, a także niektórych preparatów azytromycyny (AzitroLek, Sumamed i Sumamed forte 30ml i 37,5 ml, Azycyna 30ml o 37,5)7 dni dla antybiotyków stanowiących połączenie amoksycyliny z kwasem klawulanowym takich jak: Amoksiklav, Augmentin MFF, Hiconcil Combi, Tarmometin14 dni dla preparatów z amoksycyliną (Amotaks, Hiconcil, Ospamox), a także cefaklorem (Ceclor), klindamycyną (Dalacin) oraz klarytromycyną (Klacid, Klabax, Lecloclar)5 dni dla preparatów z azytromycyną w opakowaniu wielkości 20ml (Sumamed, Sumamed forte, Azycyna).Opracowano na podstawie:Charakterystyk Produktów Leczniczych: Amoksiklav 400 mg + 57 mg)/5 ml, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, Augmentin MFF (400 mg + 57 mg)/5 ml proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, Ceclor granulat do sporządzania zawiesiny doustnej , Dalacin 75 mg/5 ml granulat do sporządzania syropu, Duracef proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, Klacid 250 mg/5 ml granulat do sporządzania zawiesiny doustnej, Sumamed forte 200 mg/5 ml granulat do sporządzania zawiesiny doustnej, Taromentin ,(400 mg + 57 mg)/5 ml proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, Zinnat 250mg/5ml granulat granulat do sporządzania zawiesiny doustnejE. Antybiotyki w zawiesinie. Czy wiesz jak je prawidłowo przygotować? Preparaty amoksycyliny i klarytromycynyAnczykowska A. Ściąga z trwałości antybiotyków w zawiesinie, Wczoraj byĹ‚am na kontroli u pediatry. Synek bierze Augmentin od kilku dni. Lekarka zaleciĹ‚a podawać ten lek przez 8-10 dni. W ulotce napisano wytĹ‚uszczonym drukiem, ĹĽe zawiesinÄ™ moĹĽna przechowywać w lodĂłwce do 7 dni. PowiedziaĹ‚am to lekarce, a ona na to, ĹĽe nie bÄ™dzie nowej recepty wypisywać, bo starczy mi to co mam. A na ulotkach tak piszÄ…, ĹĽeby kupowqać wiÄ™cej leku. Nie wiem co o tym myĹ›leć, zwĹ‚aszcza, ĹĽe pani ta nie wzbudziĹ‚a mojego zaufania. Czy macie jakieĹ› doĹ›wiadczenia z podobnymi sytuacjami? Antybiotyki w zawiesinie Antybiotyk w zawiesinie umożliwia podanie leku małemu dziecku, które nie będzie w stanie połknąć leku w tabletce. Nierozpuszczalny, sproszkowany antybiotyk w wodzie ulegnie zawieszeniu, dojąc możliwość podania płynnego leku za pomocą strzykawki lub łyżeczki miarowej (dołączonych do opakowania). Zawiesinę przygotowuj zawsze według instrukcji producenta leku zawartej w ulotce dołączonej do leku oraz z należytą starannością. Niewłaściwe przygotowanie leku może sprawić, że będziesz podawać dziecku nieodpowiednią dawkę leku. Jak sporządzić antybiotyk w zawiesinie Zasady poprawnego przygotowania leku w sposób ogólny zostały przedstawione poniżej. Dokładniejszą instrukcję odnoszącą się do leku Twojego dziecka znajdziesz w ulotce dołączonej do opakowania. Ogólne zasady poprawnego przygotowania zawiesiny obejmują: Przed przygotowaniem leku sprawdź, czy zamknięcie butelki nie zostało naruszone. Najpierw wstrząśnij proszek w zamkniętej butelce, aby łatwiej uległ rozproszeniu w wodzie. Dodaj do proszku przegotowaną letnią wodę. Nie używaj wody mineralnej ani gorącej – mogą doprowadzić do dezaktywacji leku. Wodę dodaje się w dwóch wariantach zależnie od antybiotyku – uzupełniając wodą do kreski lub rowka w butelce, bądź poprzez dodanie odmierzonej ilości wody. Wariant pierwszy do kreski/rowka w butelce. Dodaj wodę do poziomu kreski lub rowka, zakręć i dokładnie zmieszaj. Następnie sprawdź, czy poziom zawiesiny znajduje się na poziomie kreski/rowka. Jeśli nie – dodaj wody do kreski i ponownie wymieszaj zawiesinę. Wariant drugi – dodając odmierzoną ilość wody. Producent leku może zalecać, abyś dołączoną strzykawką (miarką) dodał do proszku określoną ilość wody. Po odmierzeniu dokładnie zmieszaj zawartość. W przypadku większości antybiotyków pierwszą dawkę możesz podać bezpośrednio po zmieszaniu. Odmierz wtedy zleconą przez lekarza dawkę i podaj dziecku. Czasem jednak lek musi być przed podaniem schłodzony. Znajdziesz wtedy w ulotce informację, abyś po sporządzeniu a przed podaniem włożył lek określony czas do lodówki. Lek przechowuj szczelnie zamknięty w temperaturze zaleconej przez producenta (temp. pokojowa lub lodówka) nie przekraczając zaleconego okresu przydatności po przygotowaniu. Przed każdym kolejnym podaniem zmieszaj lek. Po podaniu leku możesz podać dziecku trochę wody do wypicia, aby antybiotyk nie pozostawał w ustach. Miarkę i strzykawkę po każdym użyciu umyj pod bieżącą wodą i odłóż w czyste miejsce do wyschnięcia. Ważne! Wykupując lek w aptece zawsze możesz poprosić farmaceutę o przygotowanie gotowej zawiesiny. Większość aptek posiada na stanie wodę destylowaną (woda jałowa, bez zawartości jonów) wskazanej do rozpuszczania leków, szczególnie antybiotyków. Uzyskujesz wtedy lek poprawnie przygotowany i gotowy do podania. Jak stosować antybiotyk w zawiesinie Antybiotyk podawaj w ilości zleconej przez lekarza, odmierzonej strzykawką lub łyżeczką miarową. Lek w zawiesinie jest nierozpuszczalny w wodzie i w trakcie przechowywania opada na dno, dlatego bezpośrednio przed podaniem dziecku, zmieszaj go, aby osiągnąć odpowiednie rozproszenia cząsteczek, a tym samym docelową dawkę. Nie podgrzewaj ani nie ochładzaj sporządzonej zawiesiny. Jeśli musi być przechowywana w lodówce, wyjmij ją bezpośrednio przed podaniem dawki leku i odłóż zaraz po jej odmierzeniu. Mała ilość chłodnego leku nie zaszkodzi Twojemu dziecku, a po podgrzaniu lek może stracić trwałość. Jeśli jednak dziecko nie będzie chciało przyjąć dawki z powodu niższej temperatury, możesz już odmierzoną dawkę przytrzymać kilka minut w temperaturze pokojowej. Nigdy nie odgrzewaj i nie schładzaj całej butelki z zawiesiną. Jak przechowywać lek Lek w zawiesinie bezwzględnie musi być przechowywany zgodnie z zaleceniami producenta. Większość antybiotyków przed przygotowaniem przechowywana jest w temperaturze pokojowej, tzn. w chłodniejszym zacienionym miejscu o umiarkowanej wilgotności. Natomiast po przygotowaniu, zależnie od antybiotyku, powinna być przechowywana w lodówce (2- 8°C) lub temperaturze pokojowej, z reguły przez maksymalnie 7 lub 14 dni. Nie przechowuj leku w lodówce, na zasadzie na wszelki wypadek, jeśli producent tego nie zaleca. Wszystkie niezbędne informacje znajdziesz w ulotce dla pacjenta dołączonej do opakowania. Przeczytaj ja starannie do końca, gdyż może Ci się zdarzyć podczas czytania „na szybko”, że mylnie zinterpretujesz informacje o przechowywaniu przed przygotowaniem leku i po przygotowaniu. Staraj się zapisać na opakowaniu datę i godzinę przygotowania leku (niektóre antybiotyki mają z boku opakowania pole do skreślania kolejnych podanych dawek), aby nie zastosować leku po dacie zdatności do podania. Zdarza się, że otrzymasz w aptece dwa opakowania tego samego antybiotyku, aby zapewniona została trwałość leku na cały okres terapii dziecka. Wtedy to drugie opakowanie przygotuj dopiero po skończeniu pierwszego i podawaj lek przez okres zlecony przez lekarza, np. 7 dni/do skończenia opakowania. Jeśli po skończeniu terapii pozostanie Ci jakaś reszta leku, oddaj ją do apteki przejmującej przeterminowane leki do utylizacji. Nigdy nie wyrzucaj do kosza ani nie wylewaj do zlewu, aby lek nie trafił do środowiska. Nigdy nie przechowuj leków w łazience, kuchni, w samochodzie, wystawionego na promienie słoneczne oraz nie noś ich w czasie upałów w torebce. Podczas przechowywania leków w lodówce staraj się nie trzymać ich na drzwiczkach, gdzie poddane będą wahaniu temperatur. Wyreguluj temperaturę w lodówce przed włożeniem leku, aby uniknąć zamrożenia leku. Jeśli masz wątpliwości co do jakości leku (np. zmiana barwy, błędne przechowywanie) skonsultuj się z farmaceutą. Osłona do antybiotyku W trakcie jak i po antybiotykoterapii podawaj dziecku probiotyki, aby uniknąć wystąpienia biegunki poantybiotykowej, która może wystąpić nawet do kilku miesięcy po leczeniu. Staraj się wybierać preparaty pewne, unikając tzw. tanich probiotyków. Najlepiej udokumentowane działanie w profilaktyce biegunek poantybiotykowych mają szczepy bakterii Lactobacillus rhamnosus GG w dawce 1–2 × 1010 CFU (tj. jednostek tworzących kolonię), 1–2 razy dziennie oraz drożdże probiotyczne Saccharomyces boulardii u dzieci z dawką dobową nie mniejszą niż 250 mg i nie większą niż 500 mg. W razie wątpliwości skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą. Wydał(a): Preparat zawiera amoksycylinę, antybiotyk beta-laktamowy o szerokim spektrum działania oraz kwas klawulanowy, związek który hamuje aktywność enzymów bakteryjnych powodujących rozkład amoksycyliny. Do stosowania ogólnego w leczeniu zakażeń bakteryjnych. Preparat zawiera substancję amoksycylina + kwas klawulanowy Lek dostępny na receptę Nazwa preparatu Postać; dawka; opakowanie Producent Cena 100% Cena po refundacji Augmentin ES proszek do sporządzania zawiesiny doustnej; 128,58 (120 mg + 8,58 mg) mg/ml (642,9 mg/5 ml) (128,58 (120 mg + 8,58 mg) mg/ml (642,9 mg/5 ml); 5 ml zawiera: 600 mg amoksycyliny, 42,9 mg kwasu klawulanowego); 100 ml GlaxoSmithKline – Wielka Brytania 37,51 zł 23,61 zł Cena po refundacji lek wydawany za odpłatnością 50% do wysokości limitu: we wszystkich zarejestrowanych wskazaniach na dzień wydania decyzji; dodatkowo: zakażenia u pacjentów z niedoborami odporności - profilaktyka Augmentin ES proszek do sporządzania zawiesiny doustnej; 128,58 (120 mg + 8,58 mg) mg/ml (642,9 mg/5 ml) (128,58 (120 mg + 8,58 mg) mg/ml (642,9 mg/5 ml); 5 ml zawiera: 600 mg amoksycyliny, 42,9 mg kwasu klawulanowego); 50 ml GlaxoSmithKline – Wielka Brytania 23,37 zł 16,42 zł Cena po refundacji lek wydawany za odpłatnością 50% do wysokości limitu: we wszystkich zarejestrowanych wskazaniach na dzień wydania decyzji; dodatkowo: zakażenia u pacjentów z niedoborami odporności - profilaktyka Uwaga: ceny leków refundowanych są zgodne z przepisami obowiązującymi od 1 lipca 2022 r. Co zawiera i jak działa Augmentin ES - proszek do sporządzania zawiesiny doustnej? Preparat złożony zawierający 2 substancje czynne, amoksycylinę i kwas klawulanowy w proporcji 14:1. Amoksycylina to półsyntetyczna penicylina o szerokim spektrum działania przeciwbakteryjnego. Ze względu na strukturę chemiczną amoksycylina zaliczana jest do antybiotyków beta-laktamowych, charakteryzujących się obecnością pierścienia beta-laktamowego w cząsteczce. Struktura pierścienia beta-laktamowego jest wrażliwa na działanie enzymów z grupy beta-laktamaz, wytwarzanych przez niektóre bakterie. Wybrane beta-laktamazy obecne w komórkach bakterii mogą powodować rozkład i unieczynnienie cząsteczek antybiotyku i są jedną z przyczyn oporności bakterii na działanie antybiotyków beta-laktamowych. Mechanizm działania wszystkich antybiotyków beta-laktamowych polega na hamowaniu syntezy ściany komórkowej bakterii, co powoduje jej osłabienie i w konsekwencji prowadzi do śmierci komórki bakteryjnej. Zawarty w preparacie kwas klawulanowy hamuje aktywność wybranych beta-laktamaz, enzymów rozkładających amoksycylinę wytwarzanych przez oporne szczepy bakteryjne. Kwas klawulanowy sprawia, że bakterie których oporność jest skutkiem wytwarzania beta-laktamaz, stają się wrażliwe na działanie antybiotyku. Sam kwas klawulanowy nie wykazuje znaczącego klinicznie działania przeciwbakteryjnego. Kiedy stosować Augmentin ES - proszek do sporządzania zawiesiny doustnej? Preparat jest wskazany w leczeniu następujących zakażeń bakteryjnych, wywołanych lub uznanych za prawdopodobnie wywołane przez oporny na penicylinę Streptococcus pneumoniae u dzieci po 3. miesiącu życia i masie ciała mniejszej niż 40 kg: • ostre zapalenie ucha środkowego • pozaszpitalne zapalenie płuc. Kiedy nie stosować preparatu Augmentin ES - proszek do sporządzania zawiesiny doustnej? Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu, jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu lub na inne antybiotyki z grupy penicylin. Przeciwwskazane jest stosowanie preparatu u osób, u których kiedykolwiek wystąpiły ciężkie reakcje nadwrażliwości (np. reakcje anafilaktyczne) na inne antybiotyki beta-laktamowe (z grupy cefalosporyn, karbapenemów lub monobaktamów). Preparat jest przeciwwskazany u osób, u których w przeszłości wystąpiła żółtaczka lub zaburzenia czynności wątroby, związane ze stosowaniem amoksycyliny lub kwasu klawulanowego. Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Augmentin ES - proszek do sporządzania zawiesiny doustnej? Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzanie określonych badań kontrolnych. Przed zastosowaniem preparatu koniecznie skonsultuj się z lekarzem, jeżeli kiedykolwiek wystąpiły u Ciebie reakcje nadwrażliwości na penicyliny, inne antybiotyki beta-laktamowe lub na inne leki czy alergeny. Stosowanie preparatu u osób z nadwrażliwością na penicyliny lub ciężką nadwrażliwością na inne antybiotyki beta-laktamowe jest przeciwwskazane. Stosowanie penicylin wiąże się z ryzykiem wystąpienia ciężkiej reakcji nadwrażliwości, sporadycznie prowadzącej do zgonu. Ryzyko to jest zwiększone u osób z nadwrażliwością na antybiotyki beta-laktamowe oraz u osób z chorobami atopowymi, a także u osób uczulonych na wiele różnych alergenów. Ciężkie reakcje nadwrażliwości (w tym wstrząs anafilaktyczny) mogą stanowić zagrożenie życia. W razie wystąpienia pierwszych objawów nadwrażliwości należy natychmiast szukać pomocy medycznej. Konieczna może być hospitalizacja i podjęcie odpowiedniego leczenia (niekiedy postępowanie ratunkowe). Jeżeli zostanie potwierdzone, że zakażenie wywołały bakterie wrażliwe na amoksycylinę, lekarz zaleci stosowanie samej amoksycyliny w miejsce stosowanego preparatu złożonego (amoksycylina z kwasem klawulanowym). Stosowanie preparatu jest właściwe wtedy, gdy zmniejszenie wrażliwości na amoksycylinę jest związane z obecnością beta-laktamaz wrażliwych na kwas klawulanowy. U chorych z zaburzeniami czynności nerek, przyjmujących duże dawki oraz u chorych z czynnikami ryzyka (napady drgawkowe w przeszłości, padaczka czy zapalenie opon mózgowych) mogą wystąpić drgawki. Nie należy stosować preparatu u chorych na mononukleozę zakaźną lub z jej podejrzeniem ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia rumieniowych zmian skórnych, podobnych do wysypki w przebiegu odry. Stosowanie allopurynolu równolegle z amoksycyliną może zwiększyć ryzyko wystąpienia skórnych reakcji alergicznych. Jeżeli na początku leczenia wystąpi uogólniony rumień z krostkami i towarzyszącą gorączką, należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem. Wymienione objawy mogą świadczyć o wystąpieniu ciężkiej reakcji skórnej w postaci ostrej uogólnionej osutki krostkowej. W przypadku jej wystąpienia, konieczne jest przerwanie leczenia, a ponowne stosowanie amoksycyliny w przyszłości jest przeciwwskazane. Długotrwałe stosowanie antybiotyków może powodować nadmierny rozwój opornych na leczenie bakterii i grzybów. Jeżeli w okresie stosowania preparatu pojawią się nowe zakażenia bakteryjne lub grzybicze, należy bezzwłocznie skonsultować się z lekarzem. Należy zachować ostrożność u chorych z zaburzeniami czynności wątroby; lekarz zaleci regularną kontrolę czynności wątroby. Stosowanie preparatu może być związane z wystąpieniem zaburzeń czynności wątroby. Objawy zaburzeń czynności wątroby występują zwykle w trakcie leczenia lub wkrótce po jego zakończeniu, ale mogą też wystąpić nawet kilka tygodni po zakończeniu leczenia. Zwykle mają charakter przemijający, niekiedy są ciężkie, sporadycznie mogą prowadzić do zgonu. Ryzyko wystąpienia zaburzeń czynności wątroby jest zwiększone u osób przyjmujących równolegle inne leki działające toksycznie na wątrobę oraz u osób z ciężką chorobą podstawową oraz u osób w podeszłym wieku. Jeżeli w trakcie leczenia lub po jego zakończeniu wystąpi biegunka, nie należy leczyć jej samodzielnie, lecz skonsultować się z lekarzem. Istnieje bowiem ryzyko wystąpienia rzekomobłoniastego zapalenia jelit, niekiedy o ciężkim przebiegu. Jego objawy kliniczne spowodowane są przez pałeczkę Clostridium difficile, która może namnażać się w warunkach zaburzenia prawidłowej flory bakteryjnej w jelitach. Nie należy wówczas stosować leków hamujących perystaltykę jelit. Podczas długotrwałego stosowania preparatu zalecana jest kontrola czynności nerek, wątroby oraz parametrów hematologicznych. Stosowanie preparatu rzadko może powodować wydłużenie czasu protrombinowego. Stosowanie preparatu u osób przyjmujących leki przeciwzakrzepowe wymaga regularnej kontroli parametrów krzepnięcia krwi. W razie potrzeby lekarz dostosuje dawkowanie leków przeciwzakrzepowych. U osób z zaburzeniami czynności nerek konieczne jest dostosowanie dawkowania; lekarz dostosuje dawkowanie w zależności od stopnia niewydolności nerek. Duże stężenie amoksycyliny w moczu może spowodować wytrącanie się jej kryształów. Jeżeli stosowane są duże dawki amoksycyliny, chory powinien przyjmować odpowiednią ilość płynów, aby zredukować wytrącanie się kryształów leku w moczu. U chorych z cewnikiem należy regularnie kontrolować stan cewników i ich drożność. Amoksycylina może wpływać na wyniki oznaczeń stężenia glukozy w moczu i we krwi (możliwy np. fałszywie dodatni wynik oznaczania stężenia glukozy w moczu). Kwas klawulanowy może powodować fałszywie dodatnie wyniki testu Coombsa. Amoksycylina z kwasem klawulanowym może wpływać na uzyskanie fałszywych wyników badań na obecność zakażenia grzybami z rodzaju kropidlaków (Aspergillus). W przypadku wykonywania wymienionych powyżej badań należy poinformować lekarza i osoby odpowiedzialne za przeprowadzenie badań w laboratorium o stosowaniu amoksycyliny. Informacje dodatkowe o pozostałych składnikach preparatu: • preparat zawiera aspartam, źródło fenyloalaniny; chorzy na fenyloketonurię powinni zachować ostrożność • maltodekstryna; osoby z zespołem złego wchłaniania glukozy–galaktozy nie powinny przyjmować tego preparatu. Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów? Nie ma badań dotyczących wpływu preparatu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń/maszyn. Jednakże, preparat może powodować działania niepożądane, takie jak np. zawroty głowy, reakcje alergiczne, drgawki lub inne objawy, które mogą upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń/maszyn. Dawkowanie preparatu Augmentin ES - proszek do sporządzania zawiesiny doustnej Preparat ma postać proszku do sporządzania zawiesiny doustnej. Przeznaczony jest do stosowania doustnego. Stosuj preparat zgodnie z zaleceniami lekarza. Nie przekraczaj zaleconych dawek, ponieważ nie zwiększy to skuteczności działania leku, a może zaszkodzić Twojemu zdrowiu i życiu. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu, skonsultuj się z lekarzem. Lekarz dobierze dawkowanie indywidualnie w zależności od wskazania, nasilenia zakażenia, wrażliwości drobnoustrojów i stanu chorego. W pewnych szczególnych grupach pacjentów konieczna jest dodatkowa modyfikacja dawkowania. Preparat zawiera amoksycylinę i kwas klawulanowy w proporcji 14:1. Dorośli i dzieci o masie ciała większej niż 40 kg: Preparat nie jest przeznaczony do stosowania w tej grupie chorych. Dzieci i niemowlęta po 3. miesiącu życia o masie ciała mniejszej niż 40 kg: Zalecana dawka wynosi (90 mg + 6,4 mg)/kg masy ciała na dobę w 2 dawkach podzielonych. Nie ma danych klinicznych dotyczących stosowania preparatu u niemowląt do 3. miesiąca życia i nie zaleca się stosowania preparatu w tej grupie wiekowej. U chorych z zaburzeniami czynności nerek lekarz zaleci odpowiednią dawkę w zależności od stopnia niewydolności nerek. Jeżeli klirens kreatyniny jest większy niż 30 ml/min nie ma konieczności zmiany dawki. Jeżeli klirens kreatyniny jest mniejszy niż 30 ml/min, nie zaleca się stosowania preparatu. U chorych z zaburzeniami czynności wątroby zalecane jest zachowanie ostrożności; lekarz zwykle zleci regularną kontrolę czynności wątroby. Lekarz indywidualnie określi czas trwania leczenia. Nie należy stosować preparatu dłużej niż przez 14 dni bez ponownej konsultacji z lekarzem. Sposób podawania leku: Stosować doustnie. Preparat należy przyjmować na początku posiłku. Zawiesinę należy przygotować zgodnie z instrukcją dołączoną do opakowania. Należy najpierw wstrząsnąć butelkę z lekiem w celu rozluźnienia proszku, następnie dodać zalecaną ilość przegotowanej, wystudzonej wody, odwrócić butelkę do góry dnem i wytrząsać. Przed każdym podaniem dawki butelkę należy wstrząsnąć. Do opakowania dołączona jest łyżka miarowa. Czy można stosować Augmentin ES - proszek do sporządzania zawiesiny doustnej w okresie ciąży i karmienia piersią? W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem! Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub w okresie karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę, poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek. Należy unikać stosowania preparatu u kobiet w ciąży, chyba że lekarz uzna to za absolutnie konieczne. Przed zastosowaniem leku w okresie karmienia piersią skonsultuj się z lekarzem. Obie substancje czynne przenikają do mleka kobiety karmiącej i mogą powodować uczulenie u dziecka. Jeżeli lekarz, po rozważeniu oczekiwanych korzyści i możliwego ryzyka zezwoli na karmienie piersią podczas stosowania preparatu, a u niemowlęcia wystąpią zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zakażenia drożdżakowe lub wysypka skórna, należy przerwać karmienie piersią i niezwłocznie skonsultować się z lekarzem. Czy mogę stosować równolegle inne preparaty? Nie ma badań dotyczących wpływu preparatu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń/maszyn. Jednakże, preparat może powodować działania niepożądane, takie jak np. zawroty głowy, reakcje alergiczne, drgawki lub inne objawy, które mogą upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń/maszyn. Czy mogę stosować równolegle inne leki? Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty. W szczególności poinformuj lekarza, jeżeli stosujesz: • doustne leki przeciwzakrzepowe (np. warfarynę) • metotreksat • probenecyd • mykofenolan mofetylu (lek stosowany u osób po przeszczepach). Jeżeli równolegle stosowane są leki przeciwzakrzepowe z grupy pochodnych kumaryny (np. warfaryna, acenokumarol), może wydłużyć się czas krwawienia. Zaleca się regularne oznaczanie czasu protrombinowego lub wartości współczynnika INR; ścisła kontrola tych parametrów jest konieczna po rozpoczęciu i po zakończeniu stosowania amoksycyliny. Konieczne może być dostosowanie dawkowania leków przeciwzakrzepowych. Amoksycylina i inne penicyliny mogą zmniejszać szybkość wydalania metotreksatu i nasilać jego toksyczne działanie; należy ściśle kontrolować stężenie metotreksatu we krwi. Nie zaleca się równoległego stosowania preparatu i probenecydu. Probenecyd może powodować długo utrzymujące się zwiększenie stężenia amoksycyliny we krwi. W trakcie równoległego stosowania preparatu i mykofenolanu mofetylu może nastąpić zmniejszenie stężenia czynnego metabolitu – kwasu mykofenolowego . Konieczna jest ścisła obserwacja kliniczna chorych pod kątem wystąpienia zaburzeń czynności przeszczepu zarówno podczas stosowania obu preparatów jak i przez krótki okres po zakończeniu antybiotykoterapii. Wpływ amoksycyliny na wyniki badań laboratoryjnych: Amoksycylina może wpływać na wyniki oznaczeń stężenia glukozy w moczu i we krwi (możliwy np. fałszywie dodatni wynik oznaczania stężenia glukozy w moczu). Kwas klawulanowy może powodować fałszywie dodatnie wyniki testu Coombsa. Amoksycylina z kwasem klawulanowym może wpływać na uzyskanie fałszywych wyników badań na obecność zakażenia grzybami z rodzaju kropidlaków (Aspergillus). W przypadku wykonywania wymienionych powyżej badań należy poinformować lekarza i osoby odpowiedzialne za przeprowadzenie badań w laboratorium o stosowaniu amoksycyliny. Jakie działania niepożądane mogą wystąpić przy stosowaniu Augmentin ES - proszek do sporządzania zawiesiny doustnej? Jak każdy lek, również Augmentin ES może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych. Do najczęściej występujących działań niepożądanych mogących wystąpić po zastosowaniu preparatu należą: biegunka, nudności i wymioty. Często lub niezbyt często możliwe: drożdżyca skóry i błon śluzowych jamy ustnej i narządów płciowych, niestrawność, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zawroty i bóle głowy, wysypka, świąd, pokrzywka. Rzadko: przemijająca leukopenia, małopłytkowość. Ponadto możliwe działania niepożądane, dla których nie określono częstości ich występowania: nadmierny wzrost niewrażliwych bakterii, zaburzenia hematologiczne takie jak niedokrwistość hemolityczna, agranulocytoza (znaczne zmniejszenie liczby wszystkich granulocytów), wydłużenie czasu krwawienia i czasu protrombinowego, nadmierna ruchliwość, drgawki, jałowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie okrężnicy, rzekomobłoniaste zapalenie jelit (objawiające się uporczywą biegunką w trakcie lub po zakończeniu leczenia), język czarny włochaty, zapalenie wątroby, żółtaczka cholestatyczna, śródmiąższowe zapalenie nerek, występowanie kryształów w moczu (krystaluria). Do rzadkich lub bardzo rzadkich ale potencjalnie ciężkich działań niepożądanych należą reakcje nadwrażliwości typu anafilaktycznego: obrzęk naczynioruchowy (możliwy obrzęk ust, języka, gardła i krtani, utrudniający oddychanie), wstrząs anafilaktyczny, a także ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa i Johnsona, martwica toksyczna rozpływna naskórka, pęcherzowe złuszczające zapalenie skóry, rumień wielopostaciowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, choroba posurowicza, alergiczne zapalenie naczyń). Jeżeli wystąpią pierwsze objawy którejkolwiek z powyższych reakcji nadwrażliwości, należy bezzwłocznie skonsultować się z lekarzem. Przeczytaj też artykuły Zapalenie płuc Inne preparaty na rynku polskim zawierające amoksycylina + kwas klawulanowy Amoksiklav (proszek do przygotowania zawiesiny) Amoksiklav (proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji) Amoksiklav (tabletki powlekane) Amoksiklav ES (proszek do sporządzania zawiesiny doustnej) Amoksiklav Quicktab 625 mg (tabletki do sporządzania zwiesiny doustnej/tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej) Amoksiklav Quicktab 1000 mg (tabletki do sporządzania zwiesiny doustnej/tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej) Amoxicillin + Clavulanic Acid Aurovitas (tabletki powlekane) Amylan (tabletki powlekane) Auglavin PPH (proszek do sporządzania zawiesiny doustnej) Auglavin PPH (tabletki powlekane) Augmentin (tabletki powlekane) Augmentin MFF (proszek do sporządzania zawiesiny doustnej) Co-amoxiclav Bluefish (tabletki powlekane) Hiconcil Combi (proszek do sporządzania zawiesiny doustnej) Hiconcil Combi (tabletki powlekane) Penlac (tabletki powlekane) Polamoklav (tabletki powlekane) Ramoclav (tabletki powlekane) Taromentin (proszek do sporządzania roztworu do infuzji) Taromentin (proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji) Taromentin (proszek do sporządzania zawiesiny doustnej) Taromentin (tabletki powlekane)

antybiotyk w zawiesinie dla dzieci