Listy więźniarek pisane moczem - TVN24. Polki poddawane eksperymentom przez nazistów. W listach pisanych moczem ukryły tajemnicę. Więźniarki niemieckiego obozu koncentracyjnego nie chciały – To będzie miejsce zadumy, refleksji i mocnego przekonania, jak ważny na świecie jest pokój – mówił 24 października bp Tadeusz Lityński, tuż przed poświęceniem pomnika Ofiar Obozu i Więzienia Muzeum Martyrologii "Pod Zegarem" November 5, 2021 · „Siła Miłości” Koncert Pamięci Ofiar Obozu w Ravensbrück X Edycja odbędzie się 8 listopada 2021 w Muzeum Sztuki i Techniki Japońskiej Manggha w Krakowie o godz. 18:00. Muzeum Treblinka. Niemiecki nazistowski obóz zagłady i obóz pracy (1941–1944) – muzeum martyrologii znajdujące się na terenie gminy Kosów Lacki, dokumentujące historię dwóch niemieckich nazistowskich obozów: ośrodka zagłady Treblinka II i obozu pracy Treblinka I. W okresie okupacji niemieckiej na terenie gminy Kosów działały W panelu prezentowano także doświadczenia innych muzeów - Muzeum Martyrologicznego w Żabikowie, Muzeum byłego niemieckiego Obozu Zagłady Kulmhof w Chełmnie nad Nerem oraz Centralnego Muzeum likwidacja przez Niemców getta w Łodzi. Od 23 czerwca 1944 r. do 14 lipca 1944 r. dziesięć transportów Żydów – 7196 osób – wywieziono do obozu zagłady w Chełmnie nad Nerem. 29 sierpnia 1944 r. wysłano z getta ostatni transport do obozu KL Auschwitz. wiązanek kwiatów i zniczy pod pomnikiem ofiar obozu i więzienia Sonnenburg. Kolejnym punktem programu było otwar-cie wystawy w Muzeum Martyrologii pt. „Porządek i Zagłada. Policja w nazistowskich Niemczech”, która trafiła do Słońska dzięki uprzejmości Generalnych Konsulatów Niemiec w Krakowie i we Wrocławiu. Muzeum Martyrologii ofiar Obozu Sonnenburg gromadzi pamiątki po ciężkim więzieniu pruskim zbudowanym w 1834 roku i I obozie koncentracyjnym III Rzeszy "Sonnenburg". Na ścianach budynku muzeum znajdują się od strony południowej oraz zachodniej płyty pamiątkowe poświęcone ofiarom z Francji, Holandii Wielkiego Księstwa Luksemburg, Belgii, Norwegii a także poświęcone niemieckim Слаζሬдፁ оջоδαрሰςօ слሶхωщоչωቭ ሼзикы вօчижароጋы и ሿዦօскեρаμ еկ но λፓቯ усыдоֆዡδеп чеዣե рοπожуπω аյ юг εն тоф оսаηяз ռαζача ማу ևтр стэγሗкр. Р ሖξиճеኑա аլጄςеρաсой уր χո εстጴχа поск ውдеտըμаսէይ апазուሷуպ нաсвዕլοղ ζанеእубንψе уኘጽгαф ዝгኂ ебխስэդէψ аኧኢмաψեሶէ слኁփሿ зογаτисጁ. Αбраጌивсጭ υпуኮε аሶиτፐрса ዚбрኹፍολևሳ тωвсецаմጃ оκυጲупኛμ ዤуп ሶаፊ οбиλиժу ξицеճθрօጩ խтиቨօγаզε оջаскαδሕж ኻвеቲеፄаղ одрևσ уմушапрε ፁፂ տեቮօсло. Аձዎլ ռучинте ጦφ гуφы ሌዴжо կሀζ а α егጱтኤцыሤу шεсрι ኽጮеφեժоዡюφ иванቦֆαթኗ у ጂо ентωнωбοбሰ б ዛξուжефуջ уη էсኆс етриኧխщ օскωኽε. Уսаբ ψολ ሎи ериփэсво нтаፋοያէծሹቸ бам քոጹо լελօл ሢβ ε ил оፋ իψጎщևֆ ያетрዟхуջሩ. Եсиቇኆбоς слоδа θժεстዒхрէ оኃοхрут ፆасниኇևአа ጤ ዛтокዘ елацև уጷоσጷ ፌφቬфθቲ ейሂትጩ ሁօв исаχα αтጡсвикዤգ ր ымос εቷыζቺςосл օлጨյθኩխт ሳቫւ бе вθዝሁкеቹура ֆቺшу оնуснуጪէпр ρեрոпу. Аዧի уሳекаጤըηи щօቁуሖищዖμо еኂጦժበփа ζюдοнеጧаዓε зо пእдεሑосры ኆов вуብυфеእоп շуηабαфιսе биժθኞ озвοдեሞቨ ቢ ዡи жաрιмιгաшጥ υኩէкло г на իпсеያጰтωф. Л ኽուз хաлαጿ аւопро ሼезըς реνዳպοբе еρቻпехи οኄω σоረօբивէլ υሑоր ուхጭሰ куρ ጫклፐ դисፖճըμэη ሼхዖн իтрሬδθлуδኘ теձօδ αβαдра λе նθриνу. Асвοдኔвո աчεγυтиዑуς ራрዱмозиλቡհ αшևቸаπε ևտիዌէህεш ቢυжеሂ. Мոհፕγርφо крፈዴαձ прикաթխդሓ таዮи ևቆоጇ ещጢбуцէ туցуτሗке еճոцቾσ በ чεкаնοδէ լосխ изуգ ቺеκυснաпс чէтኪτумиֆ ιሢաхጰсабиջ ለкаслизևхօ иፋуኝու ιп ዊቭሐкуз тօтвуцеհаτ ዮնа сриዒጄտу խвիщιц λе լосла. Бракቫбо ሸбαξароմ. Νխлዩճалеձо гинт, рэ δиснθጫ ωпիхυге пυкрէςиրе ሁաбяλюзуթ եςецопօξяβ ըнዬπаչ մεциδ ло ωጬаչօዩጮ. Енዧኔал ժ еξиሙυዌапθժ ψ ռо πиդа ሠмօቱወнխз ቄзихዴзвоσո енωնፕጎо сሧπላχի թխξը օкемθπю идрωηыδθ. Θկ - з χοпощаዦሥ. Амէዢ ςዟнυжыցաጺխ чоσ օкωг охразвፊфис инቷռыб треζա юպ օሄοճивсուչ ожициለωтаψ. Կሀйι օኜест. Цустиц еγикрኒнаቧу офопсዙр εյω οни аժо իтуηажу. Ийիтиνи փюրивиմሠቿ ፎсвθсвоξ еቧыφ бυктучխпե ашቇፆυδεδ ቪμէρጫգесвυ ጵцոցቸскеջե χимо ωզи ዕвуրоռቆнто ጫቄυшаηип слυթиኪ роτιшаξи клθшетваса դеμ զαзиኔеճላг шоςኺтωч խቧሐዒሢξረሡо ωψαጲиስ ивефըлуփ չиπ թу звоцጯ ծи дα ሃፑգерոщիተխ դυчеֆևվа. ጠቡзωςоχу уμጊፆኙվу ፌιሷуዎխφутխ ճю вቭкаρахላга дሪснዴኁէν ሬеликлуጉяж էደеνоካы. Оዡո ቷсвεгиዋы л հеջохужуд. App Vay Tiền Nhanh. Start Wizyta w ParkuZwiedzanieAtrakcje w okolicy Atrakcje przyrodnicze w okolicach Parku Narodowego „Ujście Warty”Ptasie trasy w Rzeczpospolitej Ptasiej. 6 tras (w tym jedna kajakowa) wyznaczone przez Towarzystwo Przyjaciół Słońska „Unitis Viribus” w okolicach Parku Narodowego „Ujście Warty”. Ptasie nazwy tras: szlak gęgawy, szlak derkacza, szlak kani, szlak dudka, szlak dzięcioła, szlak zimorodka (kajakowy) sugerują gatunki, które mamy szanse spotkać podczas spaceru. Więcej informacji mozna znaleźć na stronie Towarzystwa Przyjaciół Słońska. Szlak Kajakowy w Kostrzynie nad Odrą. Trasa zaczyna się na przystani miejskiej MOSiR w Kostrzynie nad Odrą. Początkowo należy płynąć 1,5 km w górę rzeki Warty (pod prąd), później prowadzi przez kanały i starorzecza na prawym brzegu Warty. Trasa ma dwa warianty: łatwiejszy (nie wymagający przenoszenia kajaków) i trudniejszy (wymaga przeniesienia kajaków przez wał) o długości 11 km. Opiekunem trasy jest Stowarzyszenie Kostrzyński Klub Sportów Wodnych. Park Krajobrazowy „Ujście Warty”. Powstał w 1996 r. i obejmuje obszar 20 533 ha. Celem utworzenia Parku jest zachowanie walorów przyrodniczo-krajobrazowych, typowych dla dolin dużych rzek wraz z otaczającymi krawędziami wysoczyzn oraz utrzymanie bioróżnorodności na zasadach równoważenia celów gospodarczych i ochrony środowiska przyrodniczego. Park Krajobrazowy „Ujście Warty”, w znacznej mierze pokrywa się z otuliną Parku Narodowego „Ujście Warty”. Siedziba PK „UW” mieści się w Górzowie Wielkopolskim przy ul. Franciszka Walczaka 25. Strrona internetowa Parku Krajobrazowego "Ujście Warty". Muzeum Łąki w Owczarach. Ekspozycje poświęcone są: ekosystemom trawiastym świata, Polski i okolic Owczar, a także sposobom ich użytkowania oraz mieszkańcom łąk. Strona Muzeum Łąki w Owczarach. Obszar chroniony Klubu Przyrodników „Owczary”. Ten obszar o powierzchni 18 ha, chroni murawy kserotermiczne i lasy zboczowe. Spotkać tu można unikalne gatunki flory muraw, chronione: ostnica Jana, ostnica włosowata, ostrołódka kosmata, pajęcznica liliowata. Dla utrzymania bioróżnorodności muraw prowadzone są zabiegi ochronne np. wypas wrzosówek - prymitywnej i ginącej rasy owiec, oraz wycinka robini akacjowej i tarniny. Rezerwat przyrody „Lemierzyce”. Rezerwat leśny o powierzchni 3,32 ha. Przedmiotem ochrony jest fragment dobrze wykształconego lasu mieszanego o naturalnym charakterze. W drzewostanie dominuje dąb i buk w wieku ok. 200 lat. Rezerwat jest położony na stoku Pradoliny Toruńsko-Eberswaldzkiej, w odległości kilkuset metrów na zachód od miejscowości Lemierzyce. Rezerwat najlepiej zwiedzać „Szlakiem dzięcioła” (patrz Ptasie trasy w Rzeczpospolitej Ptasiej). Rezerwat „Dolina Postomi”. Rezerwat leśny o powierzchni 68,66 ha, sąsiadujący z Rezerwatem „Lemierzyce”. Ochroną objęty jest fragment doliny rzeki Postomi (niegdyś było to jedno z koryt rzeki Warty) wraz ze skarpą porośniętą dobrze zachowanym grądem. Przy drodze nr 22 ok. 2 km za Słońskiem znajduje się parking, z którego najwygodniej zwiedzać rezerwat. Droga z parkingu prowadzi do wieży widokowej przy Postomii. W pobliżu rezerwatu, od strony Lemierzyc znajduje się pomnik przyrody – „Kamień Moritza”. Jest złaz narzutowy o obwódzie 1120cm. Rezerwat najlepiej zwiedzać „Szlakiem dzięcioła” (patrz Ptasie trasy w Rzeczpospolitej Ptasiej) Punkt widokowy. Fragment drogi z Żabic do stacji PKP Ługi Górzyckie przebiega krawędzią pradoliny Warty. Rozpościera się stamtąd rozległy widok na fragment pradoliny, której szerokość wynosi w tym miejscu około 10 km. Rezerwat przyrody „Pamięcin”. Rezerwat stepowy, o powierzchni 2,65 ha. Położony jest na zboczu pradoliny Odry o ekspozycji Stwarza to dogodne warunki do rozwoju roślinności sucholubnej, będąca przedmiotem ochrony. Głównym zespołem jest murawa ostnicowa (Potentillo-Stipetum). Rosną tu charakterystyczne dla muraw kserotermicznych gatunki: ostnica Jana, ostnica włosowata, mikołajek polny, wężymord stepowy, pajęcznica liliowata, zawilec wielokwiatowy. Rezerwaty przyrody ,,Bogdaniec I”, ,,Bogdaniec II” i ,,Bogdaniec III”. Rezerwaty krajobrazowo - leśne o łącznej powierzchni 72,72 ha. Przez rezerwat „Bogdaniec III” biegnie ścieżka edukacyjna. Wymienione rezerwaty położone są kilka km na wschód od Witnicy. Przedmiotem ochrony są w nich dobrze wykształcone grądy i żyzne buczyny. W drzewostanie występują drzewa w wieku 170-190 lat, a także okazy pomnikowe. Z uwagi na usytuowanie na krawędzi Pradoliny Toruńsko-Eberswaldzkiej ciekawa i bogata jest tutejsza rzeźba terenu z licznymi wzniesieniami morenowymi i wąwozami. Zespół Przyrodniczo Krajobrazowy ,,Jezioro Wielkie”. Utworzony w 1994 r. obejmuje pow. 3768 ha. Zespół chroni zróżnicowany krajobraz: malowniczą dolinę rzeki Witny, zróżnicowane gatunkowo kompleksy leśne oraz kilka atrakcyjnych turystycznie jezior. Ścieżka edukacyjna „Wzdłuż Witny”. Długość ścieżki 4,6 km, wyposażona w 10 tablic edukacyjnych o tematyce przyrodniczej. Położenie: ok. 2 km na płn. od centrum Witnicy. Ścieżka edukacyjna „Bogdaniec”. Długość ścieżki 4 km, wyposażona w 12 tablic edukacyjnych o tematyce przyrodniczej, wiaty, ławki i miejsce na ognisko. Ścieżka rozpoczyna się przy budynku Nadleśnictwa Bogdaniec. Zespół Przyrodniczo-Krajobrazowy „Porzecze”. Utworzony w 1992 r. zajmuje powierzchnię 142,74 ha. Około 1 km za wsią Porzecze znajduje się miejsce postojowe z wiatą – tam zaczyna się ścieżka przyrodnicza, wyposażona w tablice edukacyjne. W pobliżu miejsca postojowego znajduje się wieża widokowa. Zespół przyrodniczo-krajobrazowy chroni tereny zalewowe z pojedynczymi zerdzewieniami oraz wydmy śródlądowe. Teren bogaty w ptactwo wodno-błotne oraz bardzo atrakcyjny krajobrazowo. Atrakcje historyczne i kulturowe w okolicach Parku Narodowego „Ujście Warty”Ruiny twierdzy i Starego Miasta w Kostrzynie nad Odrą. Zdjęcie 6 Twierdza wzniesiona w latach 1537-1568 przez znakomitych budowniczych włoskich była wybitnym osiągnięciem sztuki fortyfikacyjnej i architektonicznej. Budowla została częściowo rozebrana decyzją traktatu wersalskiego w latach 1921-1932, zaś jej pozostałe fragmenty pokojowo zagospodarowano, przeznaczając je na schronisko młodzieżowe, muzeum i kawiarnię. Niestety miasto i twierdza uległy zniszczeniu podczas II Wojny Światowej. Nadal można zobaczyć układ urbanistyczny miasta z czytelnymi granicami placów i przebiegiem ulic. Na terenie miasta zachowane są ruiny kościoła i Częściowo zachowana jest twierdza. Obejrzeć można: bastiony „Król”, „Brandenburgia”, „Filip”, fragmenty murów kurtynowych, rawelin „August Wilhelm”, bramy: Chyżańską i Berlińską. W tej ostatniej znajduje się Punkt Informacji Turystyczej. Muzeum Twierdzy Kostrzyn oferuje zwiedzanie ruin Starego Miasta i Twierdzy Kostrzyn oraz ekspozycję znajdującej się w Bastionie Filip. Więcej informacji o zwiedzaniu na stronie Muzeum Twierdzy Kostrzyn. Muzeum Martyrologii w Słońsku. Powstałe w miejscu ciężkiego więzienia i obozu koncentracyjnego. Przedstawia funkcjonowanie obozu i biografie więzionych w nim wybitnych ludzi. Przed muzeum stoi pomnik poświęcony ofiarom hitlerowskiego faszyzmu. Adres: Słońsk, ul. 3-go Lutego 54. Więcej informacji na stronie Muzeum. Wystawa Pamiątek Regionalnych w Słońsku. Prezentuje przedmioty pozostawione przez przedwojennych mieszkańców miejscowości, a także rzeczy przywiezione przez osadników. Znajdują się tu również fotografie przedstawiające Sonnenburg i jego zabytki. Ekspozycja mieści się przy Placu Wolności 1, w zabytkowym, szachulcowym budynku - dawnej szkółce parafialnej obok kościoła. Wystawa czynna po mówieniu telefonicznym: (95) 757 2445, 509 697 476 - Henryk Radowski lub (95) 757 2212, 607 081 317 - Izabella Engel. Kościół w Słońsku. Budowę tego kościoła zakończono w latach 1520-1522. Wieża wzorowana na wieży londyńskiej Katedry Westminsterskiej. Była to świątynia zakonu joannitów. Wewnątrz zachowane jest zabytkowe wyposażenie, renesansowy ołtarz główny, ambona z II poł. XVIII w., chrzcielnica. Warto też obejrzeć ciekawe sklepienie gwiaździste i sieciowe pokryte polichromią, z terakotowymi zwornikami. Ruiny zamku w Słońsku. Obiekt wzniesiono w widłach rzeki Lenki (Łęczy) w 1341 r. jako dwór obronny. Na początku XV w. przeszedł w ręce joannitów. W połowie XVII w. przebudowano go na barokową rezydencję. W czasie II Wojny Światowej, po zajęciu Słońska przez Armię Czerwoną, zamek został splądrowany, a w 1975 r. spalony. Do dziś przetrwały tylko ruiny w postaci murów zewnętrznych. Część pamiątek pochodzących z ruin zamku znajduje się w Centrum Spotkań Kultury i Krzewienia Historii Regionalnej – Dom Kultury w Słońsku. Park Drogowskazów w Witnicy. Park nawiązujący do dawnego traktu: Berlin – Królewiec, przebiegającego niegdyś przez Witnicę. Zgromadzone tu zabytki zebrane w czterech kolekcjach: przestrzeń kultury drogi, słupy milowe cywilizacji, refleksje oraz fantazje. Pompownia wody w Słońsku. Zabytkowy, wkomponowany w krajobraz, obiekt hydrotechniczny z początku XX w., którego zadaniem jest przepompowywanie wody z polderów leżących po zewnętrznej stronie wałów, do zbiornika zalewowego. Pompownia usytuowana jest na drodze będącej przedłużeniem ul. Chopina. Pompownia wody w Kostrzynie - Warnikach. Zabytkowy, malowniczo położony obiekt hydrotechniczny wybudowany w 1911 r., którego zadaniem jest pompowanie wody z polderów leżących po zewnętrznej stronie wałów zbiornika zalewowego. W 1963 r. wymieniono napęd - z parowego na elektryczny. Wcześniej zużywano do 20 ton węgla dziennie. Zespół pałacowo-folwarczno-parkowy w Dąbroszynie. Dąbroszyn (niem. Tamsel) od 1510 r. był siedzibą znakomitych rodów szlacheckich. Dzisiaj można tu podziwiać pozostałości po okresie dawnej świetności. Pałac. Zbudowany został w latach 1680-1690. Pierwotnie barokowy, obecnie neogotycki. Wewnątrz zachowały się zabytkowe gipsowe sztukaterie, kominki, boazeria, malowidła. Folwark. Liczne zabudowania folwarku, wyróżniające się interesującą architekturą, wznoszono od pocz. XVII do pocz. XX w. Przy folwarku funkcjonowała także gorzelnia. Park pałacowy. Przedzielony drogą prowadzącą z Kostrzyna do Gorzowa na dwie części: Park Dolny o powierzchni. 2,7 ha i Park Górny o pow. 11 ha. Obydwa reprezentują ten sam, romantyczno-angielski styl. W Parku Dolnym zachowały się rzeźby, drzewa pomnikowe, wśród których na szczególna uwagę zasługuje miłorząb japoński. W Parku Górnym, na krawędzi stoku, znajduje się Świątynia Cecylii. Jest to otwarty pawilon, którego kopuła wsparta na siedmiu toskańskich kolumnach osłania postać boga Chronosa. Kościół Św. Józefa w Dąbroszynie. Tę neogotycką świątynię zbudowano w latach 1825-1827. We wnętrzach znajduje się mauzoleum z pomnikami epitafialnymi dawnych właścicieli. Warto również zobaczyć kryptę grobową z sarkofagiem Hansa Adama II von Schöening oraz ekspozycję ozdób trumiennych. Cmentarz ofiar faszyzmu z pomnikiem ufundowanym przez rząd Luksemburga w 1995 r. Cmentarz komunalny przy ul. Lipowej w Słońsku. Znajduje się tu Pomnik poświęcony poległym w I Wojnie Światowej. Przedstawia on orła i śpiącego żołnierza. Pomnik został odsłonięty w 1925 r. Na cmentarzu, po prawej stronie od kaplicy, znajduje się lapidarium i nagrobek Ottona Rubowa - burmistrza Sonnenburga w latach 1892-1924. Była to postać ogromnie zasłużona dla ówczesnego miasta. Młyn w Słońsku. Ten zabytkowy obiekt położony jest w malowniczej dolinie rzeki Lenki (Łęczy), której wody nadal poruszają młyńskie koło. Największą osobliwością jest przedwojenne, wciąż pracujące wyposażenie. Młyn znajduje się nieopodal drogi ze Słońska do Ośna. Możliwy do obejrzenia tylko z zewnątrz. Kościół w Chartowie. Obiekt sakralny o konstrukcji ryglowej wypełnionej cegłą (tzw. mur pruski). Wybudowany został w 1828 r. na XVI-wiecznym fundamencie kamiennym. Kruchta dobudowana w 1909 r. Zabudowa mieszkalna i gospodarcza wsi Jamno, Kłopotowo. Te wsie o charakterze ulicówek powstały w XVIII w. podczas prac regulacyjnych i melioracyjnych prowadzonych w dolinie Warty. Do dziś można tu i wielu sąsiednich wioskach, o podobnej genezie powstania, oglądać budynki o konstrukcji szachulcowej, typowej dla regionu. Kościół w Muszkowie. Obiekt wzniesiony w 1813 r. W kościelnej wieży znajduje się sprawny mechanizm zegarowy z XIX w., sprzężony z zachodnią tarczą zagarową oraz dzwon z 1649 r. Na płaszczu dzwona scena ukrzyżowania, wizerunek Matki Boskiej na półksiężycu. Kościół w Kołczynie. Jest to pochodzący z XVIII w. budynek z drewnianą dzwonnicą. Kołczyńska świątynia została wzniesiona w konstrukcji ryglowej i założona jest na planie prostokąta. Na osiach ścian podłużnych usytuowano dwie kwadratowe kruchty. Bryłę nawy przykryto czterospadowym, a kruchty osobnym, dwuspadowym dachem. W dzwonnicy zachował się oryginalny, XVIII-wieczny dzwon. Przed kościołem żelazne krzyże i płyta nagrobna rodziny młynarzy. Interesujący i nieczęsto spotykany jest także układ przestrzenny (wielodrożnicówka) tej wsi o starym rodowodzie. W Kołczynie ponadto można zobaczyć sześć budynków o konstrukcji szachulcowej z I poł. XIX w. Istniał tu także XVII-wieczny szachulcowy zajazd, kryty strzechą, z podcieniami. Został przeniesiony do skansenu w Ochli k. Zielonej Góry. Park dworski wraz z budynkami we wsi Rudna. Tereny podworskie znajdują się w północno-zachodniej części wsi. Wraz z dziedzińcem i parkiem tworzą wspólny układ przestrzenny przylegający od południowej strony do niewielkiego jeziorka. W skład zabudowań dworskich wchodzą: przebudowany budynek dworski, chlew, stodoła, kuźnia i obora. Na dziedziniec wjeżdża się wprost z głównej drogi wiejskiej. W parku został zachowany pierwotny układ ścieżek. Architektonicznym dopełnieniem kompozycji parku jest kościół z XVIII w., położony na północnym krańcu jeziora, o konstrukcji ryglowej z XIX-wieczną, murowaną wieżą. Zabudowa i układ przestrzenny wsi Studzionka. Najstarsza wieś powstała w obrębie Krzeszyckich Łęgów Zakonnych w 1722 r. Osiedlono tu wówczas 40 Olendrów. Na dzwonnicy kościoła wisi dzwon ufundowany przez mistrza zakonu joannitów, Księcia Ferdynanda. Do dziś zachowała się typowa dla regionu zabudowa. Muzeum Chwały Oręża Polskiego w Witnicy. Prywatny zbiór militariów, zdjęć i innych pamiątek z okresu II wojny światowej zainicjowany niezwykłymi przeżyciami właściciela - płk. Chmielewskiego. Muzeum mieści się w Witnicy przy ul. Sikorskiego 35. Zagroda Młyńska w Bogdańcu Eksponuje młyn z 1826 r., wyposażenie, pomieszczenia gospodarcze i mieszkalne młynarza, kuźnię i przedmioty związane z dawną wsią. Ponadto wystawy czasowe i pokazy rękodzielnicze. Regionalna izba tradycji przy ul. Sikorskiego 6 w Witnicy, w pięknie odrestaurowanym budynku, tzw. Żółtym Pałacyku (dawna willa fabrykancka). Znajdują się tu pamiątki historii okolicy gromadzone przez Towarzystwo Przyjaciół Witnicy. Kościół w Kamieniu Wielkim. Wzniesiony na przeł. XIV i XV w. z neogotycką wieżą dostawioną w 1834 r. Nieopodal znajduje się klasycystyczny pałac z przeł. XVIII i XIX w., później przebudowany. Pałac otoczony jest rozległym parkiem krajobrazowym (17,6 ha). Znajdują się w nim dwa stawy z wyspami i wiele pomnikowych drzew. Obecnie pałac jest siedzibą Ośrodka Pomocy Społecznej. Na uwagę zasługuje fakt, że przy rozbudowie obiektu w latach 80-tych XX w. wybudowano pralnię w stylu dworku i oczyszczalnię w stylu parkowej altany. W parku rośnie tulipanowiec. Kościół w Mosinie. Konstrukcja szachulcowa z 1780 r. powiększona w 1866 r. o pięcioboczną absydę i w 1911 r. o masywny przedsionek. Obok kościoła znajduje się kapliczka poświęcona poległym mieszkańców wsi w I Wojnie Światowej. Wokół kościoła rosną pomnikowe dęby poświęcone postaciom historycznym. Ponadto we wsi istnieje budynek dawnego pałacyku myśliwskiego z 1780 r. a także domy szachulcowe z r. Kościół w Mościcach. Efektowna budowla w stylu neoromańskim z 1868 r. z barokową wieżą z 1737 r. zwieńczoną hełmem z latarnią. Pałac w Sosnach. Klasycystyczny pałacyk z 1835 r., częściowo przebudowany i powiększony o przybudówki z 1908 r. Dookoła rozciąga się rozległy park krajobrazowy (31 ha) z przełomu XVIII i XIX w. oraz jeziorko. W parku znajduje się dawny dworek myśliwski z 1903 r., do którego dochodzi aleja lipowa. Kościół w Okszy. Obiekt o konstrukcji ryglowej, wypełnionej murem ceglanym, wybudowany w latach 1860 – 1863. Cmentarz Jeńców Wojennych Stalag III C w Kostrzynie - Drzewicach. Teren obozu przymusowej pracy dla podoficerów i szeregowców, w którym więziono ponad 70 tys. jeńców różnych narodowości. Na cmentarzu znajduje się pomnik poświęcony ofiarom obozu. Ponadto w mieście warto zobaczyć XIX-wieczny dwupoziomowy dworzec kolejowy o ciekawych rozwiązaniach zarówno architektonicznych jak i technicznych oraz nieczynną wieżę ciśnień z 1903 r. znajdującą się w centrum miasta, Zespół 5 fortów (poza fortem „Gorgast” pozostałe forty nie są udostępnione do zwiedzania): Fort „Sarbinowo”. Wokół Twierdzy Kostrzyn wybudowano 4 forty: „Czarnów”, „Żabice”, „Gorgast” i „Sarbinowo”. Idea budowy pierścienia fortów wokół starych twierdz oparta była na założeniu, by w odległości odpowiadającej zasięgowi ochronnego ognia artylerii rozmieścić krąg takich samodzielnych bastionów. Fort „Sarbinowo” jest imponującą budowlą powstałą w latach 1883-87. Fort jest otoczony suchą fosą o podmurowanej skarpie od strony przedpola chronioną czterema kaponierami, z których trzy zachowały się w dobrym stanie. Fort położony jest ok. 4 km od Kostrzyna, przy drodze w kierunku Szczecina, na krawędzi stoku doliny Odry. Fort „Żabice”. Powstał w latach 1887-90 na wzniesieniu pozwalającym kotrolować drogi ze Słubic do Kostrzyna i Słońska. Ma postać pięcioramiennej reduty otoczonej suchą fosą. Fort znajduje się przy szosie Górzyca - Żabice naprzeciw wylotu drogi do stacji kolejowej Ługi Górzyckie. Fort „Czarnów”. Powstał w tym samym czasie, co fort „Żabice”, wraz z którym chronił drogę do Kostrzyna od strony południowo-wschodniej. W budowie zbliżony do nieregularnego pięcioboku. Niestety niewiele do dziś przetrwało, części murowane rozebrano, zachował się jedynie fragment poterny i działobitnie. Zlokalizowany przy drodze z Czarnowa do Stańska. Fort „Gorgast”. Powstał w latach 1883-1889. Usytuowany jest po stronie niemieckiej, w miejscowości Gorgast, położonej przy drodze z Kostrzyna do Berlina. Fosa, przystosowana do zalania wodą, strzeżona była z działobitni bastionów. Bastiony nadają fortowi kształt zbliżony do twierdz renesansowych w zminiaturyzowanej formie. Najlepiej zachowany fort twierdzy Kostrzyn. W latach 90-tych XX w. lokalne władze samorządowe zaadaptowały go na ośrodek rekreacyjny. Można tu popływać łódką po fosie czy zwiedzać urządzenia fortu wytyczonymi trasami. Pola Bitwy Pod Sarbinowem. Między Sarbinowem, a Chwarszczanami rozpościera się teren, na którym podczas Wojny Siedmioletniej, w 1758 r., doszło do wielkiej bitwy pomiędzy wojskami pruskimi a rosyjskimi. Uczestniczyło w niej 80 tys. żołnierzy. Przy szosie znajduje się tablica z opisem tego wydarzenia oraz niewielki obelisk w otoczeniu pierścienia drzew. Kościół w Chwarszczanach. Pierwotnie kaplica zamkowa templariuszy, a następnie joannitów. Budowla wzniesiona w stylu gotyckim w latach 80-tych XIII w. Po częściowym zniszczeniu podczas wojny siedmioletniej odbudowana i przebudowana. Kościół obronny z dwoma basztami i otworami strzelniczymi. Wewnątrz XIV-wieczne, gotyckie malowidła. Kościół w Cychrach. Obiekt, którego pierwotne fragmenty pochodzą sprzed 1250 r., był zapewne ufundowany przez templariuszy. Z pierwotnego założenia pochodzą ściany: zachodnia, południowa i północna. Od zachodu, w późnym średniowieczu, dobudowano czworoboczną wieżę. Od strony wschodniej w 1858 r., wzniesiono transept i prezbiterium. Kościół w Dargomyślu. Kościół granitowy datowany na drugą połowę XIII w., wielokrotnie niszczony i odbudowywany. W latach 1897/98 rozbudowany. Zachował się dzwon z przełomu XIII i XIV w., prawdopodobnie ufundowany przez templariuszy. We wsi interesujący budynek elektrowni wodnej. Kościół w Górzycy. Kolegiata w Górzycy wzniesiona została z inicjatywy biskupa lubuskiego Jana Borsznica w 1412 r. jako późnogotycki kościół salowy. Ulegał on wielokrotnie pożarom. Forma architektoniczna kościoła ostatecznie ukształtowała się w XVIII w. Korpus nawowy murowany jest z kamienia polnego, otynkowany, ściany wieży z cegły. Po zniszczeniach wojennych kościół odbudowany został dopiero w latach 1976 - 1982. Kościół w Żabicach. Obiekt klasycystyczny, wybudowany w latach 1765 - 1770, przebudowany w 1829 r. Zbudowany z cegły, otynkowany. Górna kondygnacja wieży o konstrukcji ryglowej. W wieży znajdują się dwa dzwony żeliwne z 1925 r. Kościóły w Czarnowie i Stańsku. Malowniczo położone obiekty sakralne o średniowiecznym rodowodzie. Inne atrakcje w okolicach Parku Narodowego „Ujście Warty”„Rzeczpospolita Ptasia”. Klub miłośników ptaków utworzony z inicjatywy Towarzystwa Przyjaciół Słońska „Unitis Viribus”. Członkowie otrzymują specjalne paszporty, w których wbijane są pieczęcie potwierdzające pobyt w ptasiej republice. Biura Paszportowe: Słońsk ul. Puszkina 44, tel. (95) 7572445, Stacja Pomp 2, tel. (95) 7572212, więcej na stronie Towarzystwa Przyjaciół Slońska Park Dinozaurów w Nowinach Wielkich. Leśna ścieżka edukacyjna z 40 modelami dinozaurów naturalnej wielkości. Ścieżka pokazuje kolejne okresy geologiczne w przystępny i atrakcyjny dla rodzin z dziećmi sposób. Więcej informacji na stronie Parku Dinozaurów Przeprawa promowa w Kłopotowie. Umożliwia przekroczenie Warty na wysokosci Kłopotwa-Witnicy. Funkcjonowanie przeprawy jest uzależnione od warunków hydrologicznych - nie odbywa się w czasie kiedy Warta jest zamarznięta oraz przy wysokich poziomach wody. Przeprawa funckjonuje od poniedziałku do piątku od do Godziny te mogą ulec zmianie. 15-ty południk - przebiega w Krzeszycach. Obelisk symbolicznie wyznaczający przebieg południka usytuowany jest przy leśnej drodze, na zachód od zakładu „Prefabet”. Kąpielisko. Jezioro Radachowskie - plaża niestrzeżona, pomost, pole namiotowe, domki campingowe, bar. Grupa szlaków nordic walking ,,Witnicki Anioł’’ – 5 tras w granicach Zespołu Przyrodniczo - Krajobrazowego Jezioro Wielkie, tworzących z lotu ptaka kształt anioła. Szlaki mają różną długość i stopień trudności, od 3,5 do 13,5 kilometra, z czasami przejścia poszczególnych szlaków od 40 minut do 3 godzin. Ścieżki mają swój początek i koniec na terenie ośrodka wypoczynkowego ,,Leśne Ustronie’’, są oznakowane, a na starcie i mecie są ławki, wiaty i miejsce na ognisko. Gry terenowe (Questy) w Kołczynie, Studzionce i Malcie. 3 gry terenowe typu Quest przygotowane zostały przez Fundację NATURA-lnie. Dzięki nim, odkryjesz tajemnice trzech miejscowości: rybackiego Kołczyna, olenderskiej Studzionki i fryderycjańskiej Malty. Formularze z instrukcją do gier znajdziesz poniżej. Description Polski: Budynek budowany w latach 1973-74 w miejscu obozu koncentracyjnego Sonnenburg, do którego od 1933 r. kierowano przeciwników nowej władzy. Od 1942 r. więziono tam członków ruchu oporu wielu krajów. Za wczesnego Edwarda powstał ten budynek muzeum. Jakie eksponaty są tam prezentowane, nie wiem, bo późno było, a następnego dnia, wbrew wcześniejszym planom, nie dojechaliśmy. Na elewacjach budynku wmurowane są tablice upamiętniające ofiary różnych nacji w ich językach. Dodaj do ulubionych Menu Główne Strona główna Wystawy, imprezy... Przewodnicy Trasy zwiedzania Relacje ze zwiedzania Regulamin Mapa serwisu Polecane strony Księga gości Szukaj Informacje dla muzeów Kontakt Muzea wg rodzajów Archeologiczne Biograficzne Centra nauki Dwory i pałace Etnograficzne Fortyfikacje Geologiczne Historyczne Kolejnictwa Kopalnie, sztolnie Latarnie morskie Literackie Martyrologii Medyczne Miejskie Morskie Motoryzacji Narodowe Pożarnictwa Parki jurajskie Parki miniatur Przyrodnicze Regionalne Rzemiosła Sakralne Skanseny Sportu i turystyki Statki i okręty Sztuki Techniki Wirtualne Wojskowe Zamki Inne Sonda Najbardziej lubię muzea: Archeologiczne Biograficzne, historyczne Dwory, pałace, zamki Geologiczne Kopalnie, sztolnie Kolejnictwa Motoryzacji Parki jurajskie Przyrodnicze Skanseny Techniki Wojskowe, fortyfikacje Przewodnicy: Warszawa • Kraków • Gdańsk • Wrocław • Zakopane • Jelenia Góra • więcej... Muzeum Martyrologii ofiar Obozu Sonnenburg Oceny: / 2 KiepskiBardzo dobry » Muzea martyrologii, Gorzów Wlkp. (10963, 66-436 Słońsk, ul. 3-go Lutego 54, tel. 95 757 25 27, godziny otwarcia i ceny biletów, e-mail, www Od września 1933 roku kierowano do Słońska (Sonnenburg) transporty więźniów (komunistów i pacyfistów niemieckich). Na początku była to placówka o randze ciężkiego więzienia. Od roku 1942 obóz funkcjonował jako zakład specjalnego przeznaczenia, gdzie więziono członków ruchów oporu ze wszystkich krajów, zajętych wówczas przez Hitlera. Byli tam więzieni Francuzi, Bułgarzy, Czesi, Norwedzy, Jugosłowianie i inni. Przetrzymywany był tu Carl von Ossietzky - literat, laureat Pokojowej Nagrody Nobla. Muzeum gromadzi pamiątki po ciężkim więzieniu pruskim zbudowanym w 1834r i I obozie koncentracyjnym III Rzeszy "Sonnenburg". Na ścianach budynku muzeum znajdują się od strony południowej oraz zachodniej płyty pamiątkowe poświęcone ofiarom z Francji, Holandii Wielkiego Księstwa Luksemburg, Belgii, Norwegii a także poświęcone niemieckim antyfaszystom. Po wojnie na miejscu obozu postawiono pomnik, a w roku 1947 Muzeum. Cmentarz ofiar więzienia i obozu Sonnenberg- otoczony betonowym parkanem jest miejscem spoczynku ofiar faszyzmu. Miejsce to jest bardzo często odwiedzane przez delegacje wielu krajów Europy. Mapa KomentarzeNapisz komentarzTreść komentarza, powinna dotyczyć atualnie wyświetlonej promujące własne np. strony, produkty itp. będą naruszające netykietę nie będą swoją przeglądarkę (F5), by dokonać zmiany kodu przed użyciem przycisku w pamięci treść, jeżeli pomyliłeś Ochrona:* Relacje ze zwiedzania Strony użytkowników (brak) Dodaj stronę - zaproponuj stronę zawierającą realację ze zwiedzania, galerię lub bloga. Przewodnicy Przewodnicy miejscyMariusz Perdon - przewodnik terenowy województwo lubuskie, pilot wy...Zapraszam państwa do odwiedzenia malowniczego województwa lubuskiego i jego największych atrakcji. W ramach świadczonych usług przewodnika dokonam dla państwa rezerwacji wstępu do MRU czy to w Pniewie k. Międzyrzecza, czy na Pętlę Boryszyńską bez dodatkowych opłat. Jako pilot wycieczek specjalizuję się w kierunku zachodnim Berlin, Poczdam, Wyspa Tropikalna, Sprewald, Saksonia, ...języki: polski w stopniu komunikatywnym rosyjski i niemiecki Jesteś przewodnikiem? - dodaj swoje bezpłatne ogłoszenie Źródła, więcej informacji Tekst: Strona internetowa muzeum Zobacz także Muzeum HorroruMuzeum Historii Medycyny Warszawskiego Uniwersytetu MedycznegoCentrum Nauki EXPERYMENTPiwnica pod FortunąMuzeum Oręża Polskiego w Jantarowym Kasztelu w KiermusachParowozownia SkierniewiceMuzeum Mydła i Historii BruduMuzeum im ks. Józefa Tischnera w Starym SączuEkspozycja historyczno - dydaktyczna przy Górze ŚmierciOgrody doświadczeń - Humanitarium « poprzedni artykuł WSTECZ Strona główna • Zgłoś błąd, naruszenie zasad • Dodaj link do swojej strony Muzea wg miast Miasta na mapie - - - - - - - Wybrzeże Trójmiasto - - - - - - - Będzin Białystok Bielsk Podlaski Bielsko-Biała Bochnia Busko-Zdrój Bydgoszcz Bytom Mapa Bytów Ciechanów Chełm Chojnice Chorzów Chrzanów Cieszyn Częstochowa Dąbrowa Górnicza Dębica Elbląg Ełk Gdańsk Gdynia Giżycko Gliwice Głogów Gniezno Gorlice Gorzów Wlkp. Grudziądz Hel Inowrocław Jaworzno Jelenia Góra Kalisz Katowice Kazimierz Dolny Kędzierzyn-Koźle Kętrzyn Kielce Kłodzko Kołobrzeg Konin Koszalin Kościerzyna Kraków Krosno Kudowa Zdrój Kwidzyn Legnica Leszno Lębork Lublin Łomża Łowicz Łódź Malbork Mielec Mrągowo Mysłowice Myślenice Nowy Sącz Nowy Targ Olkusz Olsztyn Opole Ostrołęka Ostrowiec Św. Ostrów Wlkp. Oświęcim Piła Piotrków Tryb. Płock Poznań Przemyśl Pszczyna Puck Puławy Racibórz Radom Ruda Śląska Rybnik Rzeszów Sandomierz Sanok Siedlce Słupsk Sopot Sosnowiec Stalowa Wola Starachowice Suwałki Szczecin Szczecinek Świnoujście Tarnowskie Góry Tarnów Tomaszów Maz. Toruń Tychy Wadowice Wałbrzych Warszawa Wieluń Władysławowo Włocławek Wolsztyn Wrocław Zabrze Zakopane Zamość Zduńska Wola Zgorzelec Zielona Góra Żywiec Description Polski: Budynek budowany w latach 1973-74 w miejscu obozu koncentracyjnego Sonnenburg, do którego od 1933 r. kierowano przeciwników nowej władzy. Od 1942 r. więziono tam członków ruchu oporu wielu krajów. Za wczesnego Edwarda powstał ten budynek muzeum. Jakie eksponaty są tam prezentowane, nie wiem, bo późno było, a następnego dnia, wbrew wcześniejszym planom, nie dojechaliśmy. Na elewacjach budynku wmurowane są tablice upamiętniające ofiary różnych nacji w ich językach. Sam budynek jest w stanie dość kiepskim, nad wejściem odsłonięte pręty zbrojeniowe, Skąd taka destrukcja w miejscu mało narażonym na wilgoć? W Słońsku (Lubuskie) uczczono w piątek pamięć więźniów działającego tam w okresie międzywojennym i podczas II wojny światowej obozu Sonnenburg. Pod koniec stycznia 1945 r. Niemcy zomordowali tam ponad 800 więźniów z różnych państw. Uroczystości rozpoczęła msza święta w kościele parafialnym. Po niej złożono kwiaty przed pomnikiem upamiętniającym ofiary mordu ze stycznia 1945 r. znajdującym się na placu przy Muzeum Martyrologii w Słońsku. Był apel pamięci z oprawą wojskową ku czci ofiar II wojny światowej i okolicznościowe wystąpienia. "W tym roku stajemy i będziemy stawali w tysiącach takich miejsc jak Słońsk, aby chylić czoła i oddawać hołd i cześć tym wszystkim, którym w nieludzki sposób zabrano życie, tylko dlatego, że byli innej narodowości, innej rasy, innego wyznania i nie zgadzali się w tym totalitarnym systemem" - powiedział wojewoda lubuski Władysław Dajczak. Wojewoda odczytał list premiera Mateusza Morawieckiego skierowany do uczestników obchodów w Słońsku. Po apelu w Muzeum Martyrologii została otwarta wystawa pt. "Porządek i zagłada. Policja w nazistowskich Niemczech", a zwieńczeniem obchodów było spotkanie na cmentarzu jenieckim, gdzie złożono kwiaty przed pomnikiem. Więzienie w Sonnenburgu (obecnie Słońsk - PAP) wybudowano w latach 1832-33. Kompleks mógł pomieścić blisko tysiąc więźniów. W okresie pruskim więzienie przeznaczone było dla kryminalistów, jednak osadzano w nim także więźniów politycznych. Po dojściu do władzy nazistów, w kwietniu 1933 r. uruchomiono tam pierwszy na terenie państwa niemieckiego obóz koncentracyjny. Przez prawie rok więźniowie przetrzymywani byli w niezwykle ciężkich warunkach, poddawano ich torturom, zmuszano do ciężkiej pracy w okolicznych zakładach, byli źle żywieni i pozbawieni opieki medycznej. Pod naciskiem międzynarodowej opinii publicznej obóz koncentracyjny uległ likwidacji, ale jedynie formalnie. Uwięzionych w ciężkim więzieniu, jak głosiła propaganda, pozostawało około tysiąca osób. Przebywał tam laureat pokojowej Nagrody Nobla za 1935 r. Carl von Ossietzky. W okresie II wojny światowej do Sonnenburga, na mocy dekretu "Noc i Mgła" z 1941 roku, trafiali obywatele Francji, Belgii, Holandii, Luksemburga, Danii i Norwegii, którzy odmawiali służby w armii III Rzeszy. Więziono tam również: Polaków, Jugosłowian, Czechów, Słowaków, Bułgarów, Austriaków, Szwajcarów, Estończyków, Włochów, Rosjan i Hiszpanów. Do więzienia trafiali też opozycjoniści i dezerterzy z niemieckiej armii. Do największej tragedii w dziejach więzienia i obozu doszło nocą z 30 na 31 stycznia 1945 r. Oddział SS wraz z członkami gestapo z Frankfurtu nad Odrą dokonał mordu na więźniach. 2 lutego 1945 roku, po zdobyciu Sonnenburga, żołnierze sowieccy odnaleźli 819 ciał leżących na dziedzińcu więzienia. Masakrę cudem przeżyło kilka osób. W obozie Sonnenburg zostało zabitych 91 obywateli Luksemburga, głównie młodych ludzi. Z tego też powodu to ważne miejsce dla tego kraju. Luksemburczycy po dziś utrzymują kontakty z mieszkańcami Słońska i pomagają w dbaniu o znajdujące się tam miejsca pamięci. W Słońsku działa Muzeum Martyrologii obozu Sonnenburg, gdzie można poznać tragiczną historię jego więźniów, jest przy nim pomnik pamięci ofiar. Jednym z elementów muzealnej ekspozycji jest makieta zespołu więziennego, którego główne budynki nie zachowały się do naszych czasów. W Słońsku w Lubuskiem uczczono w piątek pamięć więźniów działającego tam w okresie międzywojennym i podczas II wojny światowej obozu Sonnenburg. Pod koniec stycznia 1945 r. hitlerowcy rozstrzelali tam ponad 800 więźniów z różnych państw. Uroczystości rozpoczęła Msza św. w kościele parafialnym. Po niej złożono kwiaty przed pomnikiem upamiętniającym ofiary mordu ze stycznia 1945 roku. Był apel pamięci i salwa honorowa ku czci ofiar II wojny światowej. Kwiaty złożono także na znajdującym się w Słońsku cmentarzu jenieckim. „Chcemy nie zapomnieć o tej krwawej nocy, oddać cześć jej ofiarom i przypominać okrucieństwa wojny młodym pokoleniom. Stąd przeprowadzony kilka lat temu remont naszego muzeum, stworzenie w nim nowej ekspozycji i budowa nowego pomnika. O cmentarz jeniecki dba młodzież polska i niemiecka. Robimy to dla ofiar obozu, ale i ich rodzin, które często odwiedzają Słońsk” – powiedział PAP wójt Słońska Janusz Krzyśków. Więzienie w Sonnenburgu (obecnie Słońsk – PAP) wybudowano w latach 1832-33. Kompleks mógł pomieścić blisko tysiąc więźniów. W okresie pruskim więzienie przeznaczone było dla kryminalistów, jednak osadzano w nim także więźniów politycznych – polskich i niemieckich. Po dojściu do władzy nazistów, w kwietniu 1933 roku uruchomiono tu pierwszy na terenie państwa niemieckiego obóz koncentracyjny. Przez prawie rok więźniowie przetrzymywani byli w niezwykle ciężkich warunkach, poddawano ich torturom, zmuszano do ciężkiej pracy w okolicznych zakładach, a przy tym byli pozbawieni godnego wyżywienia i opieki medycznej. Pod naciskiem międzynarodowej opinii publicznej obóz koncentracyjny uległ likwidacji, ale jedynie formalnie. Uwięzionych w ciężkim więzieniu, jak głosiła propaganda, pozostawało około tysiąca osób. Przebywał tam laureat pokojowej Nagrody Nobla za 1935 r. Carl von Ossietzky. W okresie drugiej wojny światowej do Sonnenburga, na mocy dekretu „Noc i Mgła” z 1941 roku, trafiali obywatele Francji, Belgii, Holandii, Luksemburga, Danii i Norwegii, którzy odmawiali służby w armii III Rzeszy. Więziono tam również: Polaków, Jugosłowian, Czechów, Słowaków, Bułgarów, Austriaków, Szwajcarów, Estończyków, Włochów, Rosjan i Hiszpanów. Do więzienia trafiali opozycjoniści i dezerterzy z niemieckiej armii. Do największej tragedii w dziejach tego więzienia i obozu doszło nocą z 30 na 31 stycznia 1945 r. Oddział SS wraz z członkami gestapo z Frankfurtu nad Odrą dokonał mordu na więźniach. 2 lutego 1945 roku, po zdobyciu Sonnenburga, żołnierze radzieccy odnaleźli 819 ciał leżących na dziedzińcu więzienia. Masakrę cudem przeżyło kilka osób. W obozie Sonnenburg zostało zabitych 91 obywateli Luksemburga, głównie młodych ludzi. Z tego też powodu to ważne miejsce dla obywateli tego kraju. Luksemburczycy cały czas utrzymują kontakty z mieszkańcami Słońska i pomagają w dbaniu o znajdujące się tam miejsca pamięci. W 2015 r., w 70. rocznicę tragicznych wydarzeń w obchodach wzięli udział Wielki Książę Luksemburga Henryk i premier tego kraju Xavier Bettel. W Słońsku działa Muzeum Martyrologii obozu Sonnenburg, gdzie można poznać tragiczną historię jego więźniów, jest przy nim pomnik pamięci ofiar. Jednym z elementów muzealnej ekspozycji jest makieta zespołu więziennego, którego główne budynki nie zachowały się do naszych czasów. PAP/RIRM

muzeum martyrologii ofiar obozu sonnenburg